Θα μπορούσε να είναι μια μέρα φυγής. Θα μπορούσε να γίνει μια νύχτα ηδονής. Θα ήταν εύκολο να αποδράσω σήμερα αλλα προτίμησα να μείνω γι' άλλη μια φορά και να μιλήσω στον ενικό. Κάτι σαν επιστροφή στον ατομικισμό. Γιατι η Πρωτομαγιά που θα ξημερώσει σε κάτι θα διαφέρει απο τις προηγούμενες. Η φετεινή θα είναι πιο Πασχαλινή, πιο χολιστερινική (να πάει στο καλό η ορθογραφία της χολυστερίνης), μάλλον πιο χορτασμένη, τυπικά τουλάχιστον, απο τις προκατόχους της. Μια Πρωτομαγιά μες στο Πάσχα, δηλαδη μια απαλή γροθιά στο υπογάστριο της εργοδοσίας που βλέπει τα μυρμήγκια της να τρώνε το καταπέτασμα και να τεμπελιάζουν μετ' αποδοχών και με το νόμο, το γραφτό και τον άγραφτο. Φαίνεται σχεδόν κωμικό αλλα είναι πραγματικό το γεγονός οτι τούτη η Πρωτομαγιά είναι πραγματικά εορταστική-απεργιακή-ημέρα γενικής αργίας χωρίς όρους, χωρίς συντηρητικά, χωρίς ψιλά γράμματα και κυρίως χωρίς απαγορεύσεις! Ας πιάσουμε την Πρωτομαγιά απ' τη μέση κι ας χορέψουμε μαζί της το χορό των λουλουδιών! (καμία σχέση με τα γνωστά παιδιά των λουλουδιών, απ' τα παλιά!)

Καλό Μήνα

Καλή Πρωτομαγιά!