Habang ang buong mundo ay nakatutok sa mga susunod na magaganap kay Britney Spears, kasalukuyang nahihirapan akong humanap ng inspirasyon upang makapagsulat. Hindi dahil KJ ako sa panghuhula kung anong kulay ng wig ang susunod na isusuot ni ex- Mrs. Federline, wala ako sa mood na magsulat sapagkat pinag- iinitan sa trabaho ang aking kaibigan. Noong una ang akala lang namin ay may "bisita" ang aming boss kaya araw araw pinapagalitan siya. Alam na naming gaguhan na ang nangyayari nang inakusahan siya na sinakal niya ang isa sa mga estudyante. Kumulo ang dugo ko at gusto kong ilabas ang aking balisong. Sino ba naman ang hindi maiinis kung kayod Islaw Kalabaw ang drama mo tapos pag- iinitan ka lang dahil Pinoy ka? Halatang biased dahil ang dami namang palpak na guro pero napiling pag- tripan ang aking kaibigan. Dalawang buwan na siyang naghihirap at kailangan nang uminom ng gamot para lang kumalma. Napansin ko rin na dedma ang boss ko sa akin. Ewan ko kung ano ang drama niya pero obvious naman siya. Guilty by association ba ang ipupukol niya sa akin? Malamang ako naman ang susunod na pag- iinitan o tapos na ba ako ng nakaraang administrasyon? Wait and see na lang. Lumabas kami noong Biyernes at sa harap ng Lechon Kawali, binigyan namin ng suporta ang aking kaibigan.

Binibilang ko na lamang ang mga linggo bago matapos ang schoolyear. Pasalamat na lang ako na tapos na ang aking probationary period ko at pwede na akong lumipat sa ibang eskwelahan malayo sa mga ghetto at kahit magbayad ako ng extra, lilipat na rin ako ng tirahan sa Manhattan. Malaking kaltas sa bulsa pero hindi na madadagdagan ang wrinkles ko sa noo. Nakakapangamba pero better safe ng sorry. Noong nakaraang linggo, napatalsik ang isang model teacher dahil sa power trip lang. Politika nga naman kahit pa sa loob ng sistema ng edukasyon . Ang mga sumusunod ay red flags of discrimination.

1. Lagi kang pinagagalitan nang wala sa lugar. Nagkataon lang na black ang iyong pantalon at hindi dilaw tulad ng gusto ng boss mo. Galit siya dahil ayaw mong maging B1 or B2.

Paghuhusga

Pinili kong hindi pumasok sa trabaho ngayong araw na ito. Wala akong sakit maliban sa konting sipon dala ng sobrang lamig na panahon. Malungkot lang ako kaya wala akong gana magturo. Maaring sabihin niyo sa akin na sinayang ko ang isang araw para lang pagbigyan ang aking pagsesenti. Malaking hindi ang maibibigay ko. Kahapon ay umiyak sa harapan ko ang aking kaibigan. Nagtuturo din siya sa eskwelan na pinagtratrabahuan ko. Ibibigay na kase ang aming rating sa gitna ng taon at ito ang maglalagay sa amin sa ginhawa o patuloy na pangangamba. Ito ang aming kapalaran pero ang sa kanya ay hindi maganda, mas lalo na dahil walang basehan. Purong personalan ang nangyari. Dahil hindi siya "yes" person, hinanapan siya ng butas. Naiinis ako na natatawa dahil sa tatlong rason kung bakit hindi pa siya magiging tenured. Isa, lagi daw may lumalabas na estudyante sa kanyang kwarto. Malaking Bullshit! Dahil ako mismo nakita ko na lumalabas ang mga maliliit na dwende kapag hindi siya ang guro. Yung dalawa naman kase cluster teachers ay walang alam kundi i- adjust ang gold earring at himasin ang globe. Sila ang walang classroom management at hindi ang kaibigan ko. Pangalawa, ang tinuturo daw niya ay hindi tugma sa mga pangangailangan ng mga bata. Hello? Eh siya kaya ang gumawa ng curriculum noong summer? Ang sabihin mo ang mga tao sa opisina ang boplaks to the 10th power. Pangatlo. hindi daw maintindihan ang kanyang diction at mali ang kanyang grammar. Halos mahulog ako sa aking mesa dahil ang boss nga namin ay ilang ulit kong narinig na "We was at the meeting yesterday in the Region." Bukod pa rito, ang daming guro ang hindi mo maintindihan dahil parang nilulunon pa ang salita. Ewan ko kung anong nangyayari sa mundo. Hindi lang baligtad ang sikmura ng mga tao, pati balumbalunan. Basta ang alam ko, nasa likod at harapan ako ng kaibigan ko. Kapwa Filipino siya pero mas mabigat pa ang rason kung bakit ko siya susuportahan. MAGALING SIYANG GURO at hindi makatarungan na ipatalsik siya dahil sa mas maputi siya. (malaking halakhak naman diyan!)

Habang sinusulat ko ito, naisip ko kung ano rin ang kapalaran ko sa aking trabaho. Malalaman ko ito ngayong linggo. Naisip ko rin ang posibilidad na bigyan ako ng Unsatisfactory o hindi ako bibigyan ng tenure. Pinaghandaan ko na ito dahil ilang beses ko na rin sila nakabanggaan dahil sa prinsipyo. Ang hindi nila alam, andyan ang kapangyarihan ng email at ng copier.

1. Lahat ng request ko na pinangakuan nila at hindi tinupad ay nasa email. Official email pa ito at nagpapakita na ginawa nila akong talong sa pagkahilo.
2. Lahat ng documents na nagpapatunay na pumirma sila na ibibigay nila ang serbsiyo sa mga estudyante na as usual ay hindi nila ginawa, ,may sarili akong kopya. May kopya pa ang magulang kaya pwede ko sabihin na binigay sa akin.
3. Lahat ng observation ko ay S kaya magspli- split ako kung sasabihin nila na wala kong silbi na guro. Teka, maisip ko baka kantiin nila ako dahil sa mga sumusunod:

1. Mula Disyembre eh naka jeans ako at turtle neck. Color coordinated pati boots at accesories. Sobrang lamig kase kaya pahinga muna ang aking blazers. Malamang pag- initan nila ang wardrobe ko.
2. Nakipag- away ako sa aking kasama sa loob ng classroom. Siya naman ang unang sumigaw sa akin. Sinabi ko na nga na tumigil siya at saka kami mag- usap sa opisina. Eh, putsa! ayaw makinig, sabay sigaw at mura pa rin. Aba! di naman ako tanga na tatayo na lang doon. Sabay sagot rin ako. Siyempre nakarating sa boss ko. Ma at pa ko, bati na kami at tinawanan na lang namin ang cat fight.
3. ANG MALAKING NO na galing sa bibig ko sa mga irrational na utos sa akin.
4. Mas maganda ang ibinigay kong regalo sa mga sekretrya at custodian noong Pasko kesa sa kanila.
5. May New York twang na ako pero hindi maalis ang pagkabigkas ko ng centimeter (Pinoy Style).
6. Tinulungan ko ang isa kong katrabaho na gumawa ng lesson plan. Sa madaling salita, pinakopya siya. Nahuli dahil kinolekta ang pareho namin folder. Hindi ako sumagot nung tinatanong ako kung pinahiram ko. Nakipagtitigan lang ako buong meeting.
7. Sa buwan ng Enero at Pebrero, dito ang panahon ng aking absences dahil sa hika. Ilang pusa na ang inamoy ko pero di pa ito natatanggal. Wala sila laban kase nasa medical records ko naman.
8. Strikto ako sa aking mga estudyante. Takot at sa akin lang sumasagot. Sa akin lang dapat takutin kung in and out ng building na ang bata tapos sabay tawa sa iyo. Naganap ito kahapon. Hindi mapilit ng boss ko na pumasok sa loob ang aking estudyante. Well, isang tingin kay Ms. T, pumasok na ang brat. Walang sigaw. Yung ba ang strikto?
9. Hindi ako umattend noong party kase nanood ako ng sine. Di ko feel yung food eh at naibigay ko naman na ang mga regalo.
10. Sa loob naman ng halos tatlong taon na pagtuturo ko sa New York, may natutunan kahit papaano ang mga bata. Lalo na po ang correct grammar.

A Series of Unfortunate and Unthinkable Events

Columbus Day Weekend, 2004

I was running as fast as I can in the bitter cold. I turned around and tossed the keys.

"Just run! Do not open the door unless I call you!" I hollered to my friend

Anthony is in the house with the two boys! My breath held by a single strand of prayer. I quietly darted to the sidewalk while eyeing the car parked across the street. I saw  Anthony and the two boys going down the steps, vigilant of the danger that surrounds us.

"Walk fast and do not go to the apartment, go to the train station. Wait for me there."

" Is she following us? Did you see her?"

"Let's walk faster, do not look back."

We stopped by a lit corner of the street and begging the heavens that she did not see us.

"She is not there, let's go back now. Keep your eyes open and be alert." These words of Anthony brought me back to my senses.

 For two days and nights, I hid my friend's family from danger. We were like mice waiting for the snakes to go away. They never did and their venom left a deep scar of pain. How did this happen? Simple, there are wolves here looking for vulnerable lamb. My friend was the lamb and she was swept away because of her trusting heart. Sadly, that trust almost took her life and of her family's.

What happened next? In the next chapter, events will unfold that will break your heart and will make you question, "are there people who are really born evil?"