After billiards uwi na muna, ligo at nood muna ng X Games at F1 Qualifying sa Hungaroring. Shet 14th lang si Massa at na outpaced pa si Raikkonen ng isa sa mga BMW Sauber car. Bad trip tuloy... 

So labas naman ako para manood ng badminton games. Malapit na kasi ang Indonesian Independence Day kaya meron na naman palaro dito. Medyo comedy ang mga games sa Court A kung saan naglalaro ang mga more senior citizens ng Tangguh. Mga players from management ng KJP at mga subcontractors nito. Syempre dahil sa medyo maedad na sila slow motion ang laro. Kahit ganun pa man dito pinaka marami nanonood at nagtsi-cheer. Aside kasi sa (limited) competitiveness ng laro may kasama pang katatawanan. Hindi na rin ako nagtagal sa gym kasi nabalitaan ko na tapos na pala ang game ng kasamahan namin sa office na si Anesia. At nanalo sya! Batsi na ko.

Sumunod naman ang kwentuhan with tropa dito at konting inom (wow SMB!). Pulutan eh piattos at french fries na sinawsaw sa maanghang na hot sauce (hehehe parang redundant). Masaya ang kwentuhan at meron pa nga nakasali na usapan na bagong dating na Pinoy... bigala nga lang may umangas sa likod namin. As usual nagmayabang na naman ang isang matandang hukluban dito. Nagmura pa sa min. Anim yata kami. Mabuti na lang walang bayolente sa amin at hindi pa nakainom ng marami. Matanda naman sya kaya hindi na lang pinansin. Para tuloy nasira ang masayang mood. Maswerte pa rin yung lolo na yun kasi pare-parehas lang kami nasa banyagang lupain. Pare-parehas nangangailangan ng pera kaya nakikipagsapalaran dito bilang OFW. Nagkataon lang sa Pilipinas nya pinakita ang bastos na ugali nya malamang masisira ang aking pangako sa sarili na hindi papatol sa nakakatanda.

Anyway... napatunayan ko na naman na kailangan talaga ng mahabang pisi sa mundong ito. Sa dami ng mga ogag na naglipana dapat mapag-tiis at mapagpasensiya talaga. Kahit dito sa isa sa pinaka remote na lugar sa daigdig eh meron pa rin talagang kupal!

Balik nga ako sa mga aktibidad kagabi...so after that display of aweless profanity uwian na kami. Nood pa konti TV. Titig sa FHM models hanggang sumakit ang mata at antukin. Ayun parang na-cut short ang gabi ko. Plano ko pa naman pumunta sa Kenari Cafe at makinig sa local combo kutsero dito. Mabuti na rin at nakapagpahinga before midnight!

Nag-iimprove na ang pagkain dito sa Tangguh. Dati dalawang choices lang sa pagkain: take it or leave it. Ngayon hinati na sa 3 menu. Western, Japanese at Indonesian food menu. Hindi lang ang lasa ang nagkaroon ng pagbabago pati na rin sa presentation (medyo) at sistema. Mas marami ng gulay at salad para hindi ka naman mauyam sa lasa na araw-araw ay nagbabago lang sa kung gaano karaming asin at sili ang napasangkap sa pagluluto. Breakfast naman is ganun pa rin... mas marami nga lang klase ng keso. Lunch is the same. No improvement. Packed lunch. Palaging sisigaw ang pagkain sa llob ng lunch box ng "Surprise!" kapag binuksan mo na. Lintik pa rin sa dami ng olives at onions ang sandwich! Ang prutas hanggang ngayon palaisipan pa rin sa kin kung bayabas, peras or mansanas...

Overall eh may improvement talaga. Siguro dala na rin ng pagha-hire ng Pinoy cook ng aming catering subcon dito.

Kaya lang ganun pa rin... hindi pa rin pwede ipasok ang sapatos sa loob ng mess hall. Natatamad siguro silang linisin ang sahig kaya ang aming mga medyas ang ginagamit na mop. Tip lang: Wag uupo malapit sa mga local na basa ang buhok or pantalon.. Sigurado kaka-salah pa lang nun (dasal ng muslim). Sigurado basa din ang paa at mabaho. Naku nakakawalang gana.

Nagmula ito sa isang forwarded e-mail. Nakakatuwa lang kaya share ko na lang...

Feeling ko bumata ako ng 5 years after ko magpagupit kagabi sa barbero dito sa Tangguh (barbera yata pag babae). Okay naman ang gupit kaso medyo hindi pa rin ako fully satisfied. Hirap naman kasing sabihin ang eksaktong gusto mo dito kasi hindi nagsasalita ng ingles ang mga tao dito. Dinaan na lamang sa sign language at lumang ID picture. Grabe din ang gupitan blues na nangyari kagabi. Pakiramdam ko halos dalawang oras bago natapos. Ang bagal ng manggugupit. Natatakot yata magkamali.

After ng pagpapapungos ay nagtanong ako kung may hair dye siya. Gusto ko magpalagay ng kulay sa buhok yung parang kay Jolina. Pero syempre hindi naman katulad talaga ng kay Chuva Chenes. Medyo lalagyan ng konting twist parang  yung sa mga anime characters. Kaya lang wala na available na hair dye. Kukuha pa sa kabilang barber shop ang layo pa naman... So next time na lang. Sayang hindi ko nakuha ang gupit anime...Nangyari tuloy nagmukhang gupit rambo. Tali na lang sa ulo ang kailangan at machine gun rambo tango na.

Talagang 3 months pa bago ako makakuha ng decent hair cut sa Pinas. Dito kasi pag sinabing uso or bagong style or disente eh ang makukuha (pag natulog ka while gupitan is in progress) mo gupit 70s. Retro style. Hindi bagay sa kin.

Next week ay sisimulan na ang interior works sa master's bedroom ng bahay namin ni mylab. Nauna ng natapos ang cabinets. Susunod na ang ceiling, flooring at painting. Syempre excited na rin kami mag shop for a new king size bed. Yung matibay syempre para kahit na mag-away kami sa kama walang problema, yakang-yaka (kindat sabay ngiti). Sa room na naman ni myson makikitulog si mylab habang ginagawa pa ang loob ng kwarto namin. Magandang timing na rin kasi pasukan at hindi naman sila maiingayan sa bahay while construction is on going. Hindi naman apektado ng panahon kasi sa loob ng bahay naman ang gawain. Kahit umulan pa maghapon go lang ang trabaho. Sayang nga lamang at ako ay isang head coach na nasa malayong lugar at hindi ko ma-supervise hands on ang pa-trabaho. Adviser lang pala ako kasi si misis ang totoong head coach ng family.

Sa susunod na bakasyon ko sa October mas masarap na ang tulog kasi kumportable na. Sana nga lang mapakapag-pakabit na rin ng aircon at meron pambayad sa kuryente. Nasanay na rin kasi ako sa malamig na klima kahit na andito ako sa Indonesia na lintik din sa init at humid. 12 hours naman kasi sa office lang then uwi na sa gabi diretso sa kwarto mas malamig pa. Ewan ko ba dati naman okay lang na electric fan lang. Pwede nga sumipol lang para humangin. Biglang nagbago. Anyway, dapat pala maidagdag ko sa vacation plan ko ang pagkukulong sa kwarto with mylab. Malay mo makabuo ng isa pang bunso (toink).

Sana may time ulit ako makadaan ng Pasaraya Plaza sa October para maka-bili naman ng batik at Indonesian paintings or yung mga nililok na kahoy. Kung wala talaga chance makapamili sa Pasaraya eh siguro pa-enlarge ko na lang tong picture ni manong Darkulyanto sa baba at maipa-frame at maisabit sa kwarto para maalala ko naman mag brief bago ako lumabas ng bahay.

Medyo magastos din ang magpagawa ng bahay...at matagal lalo na kung hindi naman kalakihan ang source of income. Hindi tuloy ako makaalis sa trabahong ito kahit na talaga naman nakaka-inis, nakaka-inip, nakaka-baliw at hindi nakaka-aliw ang lugar kung nasan ako. Kumbaga sa madaling salita mahigpit ang pangangailangan hehehe. Tiyagaan lang talaga at mahabang pasensya ang kailangan. Unti-unti matatapos din ang bahay namin. Sa ngayon, focus muna sa silid tulugan.

Anyway, syempre dahil mga big time ang kasama natin eh na-exercise na naman ang ating bloody accent just tryin to match up with those bullocks bitoys. Alangan naman na sila lang ang slang at hirap intindihin. Narinig ko na naman ang mga tipikal an bitoy ingles like syedule, uf curs, bludy prugress, critical peth, etc. Naknamputsa eh masarap nga ang pagkain pero trabaho pa rin ang pinag-uusapan! So pretending to listen those guys I just enjoy the evening meal and wait for the time na matapos ang dinner. 

Fast forward after the meal eh inom naman kami ng Anker ng kasama ko. Tig-2 cans lang and some kwentuhan while watching some Wesley Snipes flick. Uwian na and pahinga. After a hot shower eh ayan na... kumukulo na ang tyan ko. Naghalo-halo na kasi ang pagkain sa stamak (sabi nga ni Dok). Napasama yata ang pagkain ng marami. Ayan magdamag puyat. Buti na lang malakas ang aircon at exhaust. Hindi ako nabiktima ng death by flatulence!

Mang Erni: Madali lang iho. Eto ang mga aking maipapayo sa iyo:

1. Uminom ng maraming tubig para madalas kang maihi at hindi magbara yang spool piece mo.
2. Mag-palabas ka ng sama ng loob minsan sa isang linggo. Wag araw-arawin at baka masyado manlambot. Wag maghugas agad ng kamay pagkatapos baka mapasma.
3. Iwasan ang malalamig na inumin. Ang pagkakaroon ng tonsilitis ay isa sa indirect cause ng pagkabaog ayon sa mga eksperto. Konektado daw kasi ang mga ugat ng iyong tonsils sa iyong nuts.
4. Huwag masyadong isipin ang misis. Inaalagaan sya ni kumpare.
5. Iwasan ang paninigarilyo at pag-inom gamit ang straw. Ang paghigop, gaya ng pagpuwersa, ay nakakapag-paurong ng iyong pagkalalaki. Maliit na nga paliliitin mo pa. Para ka na ring baog nyan pag nagkataon.
6. Huwag mag-rely lang sa toilet paper pagkatapos umebak, baka magkaroon ka ng skid row. Ang maruming katawan ay hindi maganda sa health ng buong katawan at sperm cells.
7. Huwag masyado mag lift ng mabibigat na bagay or iwasan ang weight lifting. Bakit? Basahin ang payo number 5.

Lonely OFW Caller: Maraming salamat po! Mabuhay po kayo Mang Erni.

Mang Erni: Walang anuman. Wag mo nga pala kakalimutan ang cleansing diet ha. Diyan humaba ang buhay ko!

1. Ingatan ang Passport at mahahalagang documents
2. Siguraduhing magta-trabaho ka. Hindi ka lumabas ng bansa bilang OFW para pairalin ang katamaran.
3. Huwag pabayaan ang kalusugan. Kumain ng healthy foods at nasa oras. Mag-exercise.
4. Kung nais tikman ang ibang lahi sumigi ka ngunit siguraduhing magsuot ng proteksiyon. Tikman minsan at wag magpaka-adik. Siguraduhing binata ka.
5. Huwag kalimutan ang mga mahal sa buhay. Sumulat, mag-text, mag-email at magpadala ng pera sa pamilya sa Pilipinas para makatulong ka sa kanila at ng may silbi naman ang pagiging bagong bayani mo.
6. Huwag dibdibin masyado ang trabaho. Kung ano lang ang kayang gawin (plus a little extra effort) yun lang. Huwag magpaka-bayani para sa dayuhan.
7. Huwag lalaki ang ulo (sa taas ha) at huwag maging suplado lalo na sa kapwa OFW. Remember pare-parehas lang kayo namamasukan sa ibang bansa. Pantay-pantay lang at makaro pa rin ang kutis ng betlog mo. Kahit TNT pa yan, makisama.
8. Iwasan ang anumang klase ng krimen. Baka mahagupit ka ng latigo, maputulang ng daliri or ulo. Kung sa Pilipinas bago ka umalis malinis ang record mo sa pulis eh panatilihin mo yan kahit san ka pa pumunta sa mundo dahil dala mo na rin ang ngalan ng bansa mo.
9. Huwag kalimutan umuwi ng Pilipinas. Kahit nag-palit ka na ng nationality dalawin mo pa rin paminsan-minsan ang lupa kung saan ka tinuli pinalaki at tinuruan bumasa at sumulat.
10. Gumawa ka ng plano (kung wala ka pa bago pa man umalis ng Pinas) kung pano mo gagamitin (or ise-share) ang kikitain mo sa mahabang panahon na paninilbihan sa imperyong dayuhan. Papalaguin ba sa isang negosyo (wais), bibili ng lupa, bahay and/or kotse, ibabayad ba sa utang, ipampapa-lipo ba or papatulugin mo lang sa bangko?

Editorial of Philippine Star(15-Jun-2007)

>>NOONG Miyerkules ay pinugutan ng ulo si Rey­naldo Cortez, 42, welder sa isang car shop sa Riyadh, Saudi Arabia. Ang kasalanan ni Reynaldo, pumatay ng Pakistaning taxi driver. Nangyari ang pagpatay noong May 2002. Sinaksak ni Reynaldo ang Pakistani dahil sa tangkang paggahasa sa kanya. Sumuko si Reynaldo sa mga pulis pagka­raang mapatay ang Pakistani subalit binaril pa umano sa kaliwang paa. Noong December 2003, napatunayang guilty si Reynaldo sa pagpatay at sinentensiyahan ng Riyadh court na mabilanggo ng 15 taon at pagtang­gap ng 1,000 hampas ng yantok sa likod. Pero uma­pela ang abogado ni Reynaldo sa bigat ng hatol kaya noong Nov. 2004 ibinaba ang hatol sa kanya. Ginawang 10 taong pagkabilanggo. Iyon ay sapagkat ang pagkakapatay niya sa Pakistani ay dahil sa pagtatanggol lamang sa sarili.

Ni-reject naman ng mga magulang at kapatid ng napatay na Pakistani ang 100,000 Saudi Riyals na diyah o blood money na offer ni Reynaldo at sa halip ay ipinagpilitan na mahatulan ito ng kamatayan. Dalawang beses nakiusap ang kampo ni Reynaldo sa mga kaanak ng Pakistani pero wala ring nangyari. Noong May 2005, sinentensiyahan na si Reynaldo ng kamatayan.

At noong Miyerkules nga, dakong alas-dos ng hapon ay isinagawa na ang pagpugot sa ulo ni Reynaldo. Naiwan niya ang asawa at anim na anak sa Guagua, Pampanga.

Si Reynaldo ang ikalimang OFW na naparusahan ng kamatayan sa Saudi Arabia sa panahon ni Presi­dent Arroyo. Noong March 2005, napugutan din ng ulo sa Saudi Arabia sina Sergio Aldana, Antonio Alvesa, Wilfredo Bautista at Miguel Fernandez.Ayon sa Migrante, tatlo pang Pinoy ang nasa death row sa Saudi Arabia at isa sa Kuwait. Ayon naman sa fi­gure ng Department of Foreign Affairs, may 33 OFWs, kabilang ang dalawang babae ang nasa death row.

Isa na namang OFW ang napabayaan ng ating gobyerno. Gaano pa karaming OFW ang magbabayad ng buhay nila bago umaksyon ang ating mga opisyal ng gobyerno upang madagdagan ang proteksiyon sa ibang bansa ng mga bagong bayani?