Hayy sana naman next year ay sa Pinas ako sa Mayo.

Happy Fiesta po mga kapusong Muzonian Gatsmabi!

Seriously, dapat natin batiin ang ating mga mudra at kahit isang araw man lang ay let's make her feel very, very special. Kasi karamihan sa mga anak ay malimit na parang balewala lang sa kanila ang effort at love na binibigay ng kanilang mga Ina. Siguro dahil sa ito ay isang constant, everyday thing kaya nakasanayan na at kung minsan di na nabibigyan ng importansya. Naku hindi dapat ganun. Yung ibibili mo ng yosi at ipantataya sa jueteng ay ibili mo na lang ng isang bungkos ng bulaklak at ibigay kay nanay. Yung ipangpapanood mo ng sine ay ibili mo na lang ng isang mother's day pie.Yung ipangde-date mo sa girlfriend mo ay gamitin mo na lang para sa pagbili o pagluto sa paboritong ulam ni nanay matutuwa pa si GF pag nalaman niya ito. Yung oras na gugugulin mo sa sugalan o sa barkada ay gamitin mo na lang sa tabi ni nanay, konting kwentuhan naman para ipadama na mas mahalaga pa rin siya kesa sa mga emo mo na kaibigan at may oras ka pa rin para mapakinggan ang mga tsismis na nasagap niya sa tindahan ni Aling Pekla. Kalimutan muna ang barkada today at bigyang prayoridad si nanay. Dalhin mo kaya sya sa isang spa at sabay kayong magpa-masahe, magpa-foot spa, magpa-tuli, magpa-facial, magpa-body scrub, etc. Marami ka pang magagawa para kay Inay kahit sa ngayong araw lang na ito...pero di ba mas maganda kung di ka ningas kugon at araw araw mong gantihan ang pagmamahal na ibinibigay ng iyong mama bear?

Oh ano pang hinihintay mo? Tigilan na ang pag-i-internet at puntahan na si Nanay! Sabihin mo sa kanya na: "Nanay, ikaw ang pinaka-malufet na Ina sa buong lupalop ng mundong ibabaw. Mahal na mahal kita kahit na magkamukha tayo. Mahal na mahal kita dahil sa TLC na binibigay mo sa akin araw araw." Bigyan mo si nanay ng isang mahigpit na yakap at isang halik***. Kumpleto na ang Mother's Day ni Nanay.

***Bago gawin ang pagyakap at halik ay manalangin muna na sana ay di ka tamaan ng kidlat.

Happy Mother's Day Mylab!!! Happy Mother's Day Nanay!!! Happy Mother's Day Ate!!! Happy Mother's Day Hipag!!!

Tanong ni Angelika Juan De La Cruz: Vahkeeeeet?

• Maaring dahil sa mga tan-taran-tan-tadong nagmomonopoliya ng pagdi-distribute ng bigas sa publiko. ***Meron nga ba nun?***

• Pwede ring dahil sa 'cartel' ng bigas. ***Meron din ba nito sa Pilipinas?***

Yan naman ang palaging dahilan ng mga henyo sa ating bansa kapag natatanong na ukol sa isyung kakulangan ng bilat, este bigas.

Ang naiisip ko lang talaga na maaaring dahilan, directly or indirectly (naks), ay ang mga sumusunod:

1. Sinaunang sistema sa irigasyon.
2. Mga lupang sakahan na ngayon ay ginagawa ng subdivisions, golf courses, sabungan (para sa mga mahilig mag sugal) at race track para sa kabayo (para sa mga mahilig sa mola).
   
3. Mga magsasaka na sa sobrang hirap ng buhay ay ayaw ng susunod sa yapak nila ang kanilang mga anak. Resulta kakulangan sa mga future na magsasaka.
   
4. Napakababang presyo ng bilihan ng palay.
5. CARP!!!! Dapat sa inyo ay CRAP!
   
6. Panahon pa ni pakopong-kopong na pamamalakad ng DA.

Ewan ko ba kung may tumama sa mga pinagsasabi ko dito pero yan ang nakita ko sa aking mahiwagang kristal na kasing kintab ng ulo ni Bembol Roco. Sana naman sa lalong madaling panahon ay masolusyunan ng mga henyo sa pamahalaan at lipunan ang kinakaharap na 'krisis' (daw) sa bigas. Kawawa naman kasi ang pamilyang Pinoy na kung dati ay nag-aawayan kung sino ang kakain ng ulo ng tuyo dahil sa kahirapan sa ulam...ngayon pati kanin pag-aawayan pa kung sino ang kakain ng utong, este TUTONG!

Nais ko lang sabihin na suportahan natin ang mga produktong sariling atin. Kung dati rati ay sa McDonalds ka kumakain ng agahan five days a week eh subukan mo naman ang Jollibee M-W-F. Kung mahilig ka sa Levis at Giordano aba minsan naman ay pumasok ka Bench para makita mo na may mas magagandang damit, pantalon at iba pang produkto na mabibili doon. Kalimutan muna si Kenny Rogers at si KFC, mas malinamnam ang manok sa Max's. Di rin hamak na mas kumportable at mas napapanahon ang pagsusuot ng mga locally made havaianas kesa sa Adidas sandals na sobrang mahal.

Napakaraming globally competitive na Filipino products na pwede nating gamitin sa ating araw-araw na pamumuhay at maging sa ating paghahanap-buhay. Hindi lamang po yung mga gawang isteyts ang mahusay at maganda. Sa totoo nga ay karamihan sa mga produktong banyaga ay dito sa Pilipinas ginagawa o dito sa Asya. Binuo o mina-nufacture ng mga Pinoy.

Oh ano pa ang hinihintay nyo? Bili na ng produktong Pinoy!

Spoelstra first Pinoy NBA head coach

Spoelstra who traces his roots to San Pablo, Laguna is the first mentor with Filipino roots and youngest to ever coach in the league.

“I believe Erik Spoelstra is one of the most talented young coaches in a long time,” Riley, who steered the Heat to the NBA crown in 2006, told a news conference.

Spoelstra, son of Irish-Dutch Jon Spoelstra, a long-time NBA executive involved with the Portland Trail Blazers, Denver Nuggets and New Jersey Nets, said he’s proud of his Filipino roots even as he previously said he regretted declining an offer to play in the PBA.

Born in Portland, Spoelstra, whose mother Fe Celino is from San Pablo, Laguna, has been to the Philippines only once.

“I’m embarrassed to admit I’ve visited the Philippines only when I was three years old,” said Spoelstra. “I’m definitely planning to go again. I have lots of relatives who live just outside Manila. I’m hoping that someday soon, I’ll be able to visit and maybe, do some coaching clinics so I can share whatever I know about basketball.”

Continue reading...

...sa panaginip na lang pala kita maisasayaw...

Dumating na naman ang oras kung kailan hindi ako masyadong abala sa mga gawain sa aming opisina kaya heto ang aking isip at kung saan-saan lumilipad. Napabalik tuloy ako sa tanong na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin masagot. Ano ba talaga ang gusto kong gawin sa buhay ko? Ano ba ang gusto kong "maging" (sa paglaki ko? -- lintik na nga sa laki ng tiyan eh)? Nag mini self-evaluation ako kahapon at hindi maganda ang resulta. Ang mga sumusunod ang naisulat ko na medyo hindi kaaya aya.

• patuloy ang pagbaba ng kakayahan ko sa ibang programming language maliban sa VBA at SQL-PL/SQL
• sampung taon na akong overweight
• tatlong taon na ako sa abroad hindi ko pa rin maabot ang one year buffer level ko sa bank account ko
• hanggang ngayon wala pa rin akong konkretong five-year plan
• wala pa rin akong disiplina sa maraming bagay na sa tingin ko naman ay kayang kaya ko na itanim sa aking sarili
• eraserheads pa rin ang paborito kong banda... napag iiwanan na ako
• patuloy pa rin ang aking pagpupuyat
• hindi ko pa rin kilala ng lubusan ang sarili ko (shit na malagkit!)

Palakihan na naman ng trophies na ipamimigay at pagandahan na naman ng mga uniforms na isusuot ang bawat teams. Hindi ko lang sigurado sa muse kung pagandahan kasi balita ko eh ang nanalong best muse nung opening ay isang bading (bwahahaha). Sayang at hindi na ako nakapanood ng opening ceremonies at liga opener kasi andun ako sa Reyes Haircutters habang nagpapa-murder ng kuko sa paa at kamay.

Dito sa Tangguh ay hindi kami nagpahuli. Nung Sabado ay nagsimula na rin ang aming basketball tournament. Ang mga kasali dito ay bawat kumpanyang nagtatrabaho. Sa aming main contractor dahil maraming players ay hinati sa dalawa: Indonesian Team at Filipino Team. Siyempre kami ang nanalo sa opening game. Double overtime at nanalo lang kami sa isang free throw ni Jason Inciong. Whew muntik pa kami matalo ng mga lukutoy na Indonesians. Siguro over confidence lang.

Anyway mamaya ay makakalaban naman namin ang piping company. Naku siguradong malalakas ang mga ito kasi ang lalaki yata ng binubuhat nilang pipes sa construction site (LOL). Sana naman eh manood ang mga kababayan naming Pinoy dito para naman may fans kami kahit paano.

First day ko pa lang sa opisina at narito ang nakakatawang e-mail na nabasa ko. I-send ba naman sa lahat ng tao sa office ang private matter na ito bwahehehehe! Just for laughs.

FYI,

Lolipoop Saranggola

Quality Control Secretary

Sixty minutes ang nakaraan at halos kita na ang mga ilaw na nagmumula sa parte ng isla kung saan matatagpuan ang Tangguh. Excited na ang lahat dahil sa wakas ay makakapag-pahinga na rin matapos ang mahigit isang araw na biyahe. Dito na nagsimula ang delubyo. Isang malaking alon ang humampas sa kanang gilid ng speed boat na may sapat na lakas na nagpataob ng mga bagahe naming mga pasahero sa loob. Sinundan pa iyon ng isang mas malaking alon na sumalpok sa unahan ng speed boat dahilan para umangat ang unahan at lumipad sa ere. Mabuti na lang at may kasunod na malaking alon at parang nasalo kami sa pagbagsak. Nagpatuloy ang ganitong pangyayari at kung minsan ay malalapad ang pagitan ng bawat alon kaya naman humahampas pabagsak ang speed boat. Ang aming kapitan na pinipilit maging kalmado ay halatang natatakot na rin at nanginginig na ang paa. Tumawag na siya sa coast patrol para i-report ang mga pangyayari at maihanda ang posibleng rescue mission kung sakaling hindi kami palarin. Binigyan kami ng tig-iisang life jacket at dali dali kong isinuot dahil sa alam kong ito lang ang magsasalba sa akin kung sakali. Nagpadala na ako ng text messages sa Pilipinas at mga kaibigan sa Tangguh tungkol sa nangyayari. Nanalangin ako at natawag ko na yata lahat ng santo't santa para tulungan ako at ang mga kasama ko sa speed boat. Wala pa rin katapusan ang pagsampal ng malalaking alon at mahigit dalawampung ulit yata lumipad at napahampas pabagsak sa tubig ang aming sinasakyan. "Ito na yata ang katapusan!", yan ang sabi ng isipan ko habang pilit kong kinakalma ang aking sarili. Ang karamihan kasi sa mga pasahero ay halos nagpapanic na.

I died ten times inside that speed boat.

Mabuti na lang at narerevive ako ng aking fainting faith na makakaligtas pa rin kami.

After more than forty minutes of hell ay narating na namin ang LNG Jetty kung saan na-shield kami ng konti sa mga malalakas at malalaking alon. Ilang kilometro na lang at Combo Dock na kung saan kami dadaong. Walang tigil sa pagdarasal ang lahat. May kasama kaming muslim, buddhist, protestant at katoliko. Lahat ay abala sa paghingi ng tulong sa kani-kanilang diyos.

Sampung minuto pa ang nakaraan at nakadaong din kami at lahat ay nakahinga ng maluwag at naka-tawa kahit na pawis na pawis sa takot at hilong hilo pa sa biyaheng parang tsubibo. Ang mga sumalubong sa amin ay nakahinga rin ng maayos dahil sa di na nila kakailanganin na magsagawa ng rescue mission dahil sa nakarating kami ng maayos at nalampasan ang pagsubok ng dagat.

Laking pasasalamat ko sa Panginoon at ako (na hindi marunong maglangoy) ay muling nakatuntong sa lupa.

Anong sarap at makakasama ko na naman ang aking mga mahal. 

Ito ang the best part ng pagiging isang OFW, ang pagbalik mo sa piling ng mga nagmamahal sa yo. 

Enough said!

Kudos to "The Dean", Mr. Quinito Henson (Joaquin Henson, but I prefer Quinito), for writing the best overall review of the recently concluded Pacquiao-Marquez fight. It's not so much for him siding with Pacman but for objectively analysing the fight and the scoring per round against the punchstat numbers. Even in his PBA stints that I've watched back in the Philippines, Mr. Henson had been my favorite commentator because of his accurate analysis of the game at hand (even the statistics recorded prior to a game) and his "extra" bits of information that makes ordinary fans even more excited to watch the game. Maybe that's why Mr. Henson deserved to be the first Filipino recipient of the first-ever PhilippinesCatholic Mass Media Award in the sports column category (2005) and first Filipino recipient of the first-ever Olympism Award from the Philippine Olympic Committee for excellence in journalism (2004).

The following is Mr. Henson's article for www.Philstar.com which should be read by every boxing fans, aficionados and know-it-alls especially those who are reprobating the judge's decision and discounting the effort Manny Pacquiao showed the whole world.

********************

"The problem with some Filipino fans is they’ve been spoiled by Pacquiao and expect nothing less than a spectacular knockout in each of his fights."

It is appalling to find some Filipinos casting doubt on the integrity of Manny Pacquiao’s win by split decision over Juan Manuel Marquez in Las Vegas last Saturday.

Like the sourgrapers in Marquez’ camp, they’re insinuating Top Rank chairman Bob Arum did a sleight of hand to protect his hefty investment in Pacquiao by loading the judges panel with personal choices. Marquez’ supporters claim the Mexican should’ve won because the punchstats show he landed more blows.

First, the record will establish that both Pacquiao and Marquez gave their thumbs-up on the three judges who were assigned by the Nevada State Athletic Commission. In fact, one original choice Bill Flaherty was replaced on Pacquiao’s instance because he is Roach’s family friend. He was subbed by Tom Miller, 48. The two other judges were veterans Duane Ford, 70, and Jerry Roth, 66, whose reputation for fairness is unassailable. Ford has been a judge since 1978 and Roth, 1982. They’ve been involved in major world title fights before so working last Saturday’s fight was not an unfamiliar experience.

Continue reading...

Moriones Festival, Marinduque, Philippines

17 Mar 2008 - 23 Mar 2008

The annual Moriones Festival is a week-long religious event that begins on Holy Monday and ends on Easter Sunday. It is one of the most colourful events in the Philippines and sees participants re-enact the story of Longinus, a Roman centurion who, it is said, speared the crucified body of Jesus Christ. Legend has it that the blood which flowed from Christ’s body landed in Longinus’ bad eye, curing him of blindness. This miracle caused him to convert to Christianity and he was consequently hunted by his fellow centurions. This part of the story is dramatically retold by costumed participants, the Romans wearing huge painted masks depicting fearsome faces. The performances take place in various locations throughout the island of Marinduque.

• Morion means mask or visior, refer to the colorfully garbed and masked soldiers and centurions during Christ's Passion, a part of Roman armor which covers the face. Morion serves as the focal point of the Moriones festival and celebrations.

• The towns of Boac, Gasan, Santa Cruz, Buenavista and Mogpog on the island of Marinduque are the main focus during the festival.

• An interesting bit of this festival is the reverence given to a sculpture depicting the dead body of Christ (Santo Sepulcro) in which old women exchange Biblical verses as they stand in wake of the dead Christ.

• The hagiography claims that Longinus "pierced the side of Our Lord while He was hanging on the cross." So far so good. It also informs that, when blood and water poured out from the wound, Longinus said, "Indeed, this was the Son of God." Read on...

• In Philippine history, Marinduque island only played a role in 1646 when it was the site of a battle between the Spanish and an attacking Dutch force. The Spanish won. Since then and up to today, military events have spared the island and its population as even the NPA has not opened a front there.

St. Longinus is the centurion who pierced the side of Our Lord while He was hanging on the Cross. St. Longinus, who was nearly blind, was healed when some of the blood and water from Jesus fell into his eyes. It was then he exclaimed "Indeed, this was the Son of God!" [Mark 15:39]

CNSHS Hymn
Jerico Vasquez

Alma Mater, dearest school
Teach art and science through land
Send thy light thy name apart
Sing her praise to the sky
You stand upon the heights
Forever song on high

To thee, we give our sincere loyalty
Dear school
For her lasting memories
We give her victory
We receive thy lasting light
Our shelter and our guide

High school days are memories
Of happiness and love
CNSHS we give you love and praise
CNSHS we give you love and praise

Run a well-encoded video through YouTube's backend compression engine and it's going to turn out looking worse for the wear. It's a well-known critique of the site among videophiles, and to its credit, the video-sharing site has been promising it would start encoding videos at higher resolutions. Thankfully, YouTube is finally making good on that promise.

Select videos on the site are already available in 480x360 resolution -- it's not HD, but it is a step up from the old 320x240 format. For the most part, this change only affects newer videos and YouTube is rolling it out in a somewhat haphazard manner. Some the videos are identified on the site with a little link offering to take you to a higher res version, but if you want to see the high quality version by default here are a few ways to pull that off.

The URL Hack. Add &fmt=18 to the end of a normal YouTube URL. If there's a high quality version available, that extra string will cause it to load.

 

Other YouTube How-Tos:

• Save YouTube Videos To Your Hard Drive
• Watch YouTube on Your iPod

 

Ipagpatuloy ang pagbabasa...

Kanina paulit-ulit kong naririnig sa isip ko ang mga salitang yan. Paano ba naman ang tagal kong tinititigan itong pandan cake sa harapan ko. I was debating for the last thirty boring minutes kung papatulan ko itong berdeng mamon na binalot sa icing o ilagay ko sa refrigerator kung saan di ko makikita para maipagpatuloy ko ang Newton's Law na bawal ang sweets (sabay kindat).

Ako: "Gutom ako."

Gwapong Konsiyensya: "Hindi ka gutom baliw!"

Ako: "Gutom talaga ako."

Gwapong Konsiyensya: "Uhaw lang yan. Laklakin mo ang isang 600 ml na mineral water sa harap mo at makakaraos ka."

Glug...glug..glug.glug.glug. Limang lagok lang at ubos ang tubig. Nakngtipaklong uhaw nga lang pala ang nararamdaman ko at hindi gutom. Kaya heto at ibibigay ko na lang ang cake na ito sa aming janitor sa office. Ganun siguro ang teknik ng mga hippopotamus na nagtagumpay sa pagpapapayat. Tubig diet. It's all in the mind. Kala mo gutom ka when imfak uhaw lang pala.

Narito ang ilang Water Facts ayon kay Mang Ernie (Suma Langit Nawa)...

• After air, water is the most important element for life and vitality.
• Chronic dehydration is a major contributor to many diseases.
• Adequate hydration reduces the risk of many diseases.
• Thirst in the mouth is only one of many indicators of dehydration.
• Thirst in the mouth sensations decrease significantly after age 30.
• By the time you are thirsty you are already dehydrated. Drink before you are thirsty.
• Drink twice as much as it takes to quench your thirst.
• Blood is 92% water.
• Brain is 75% water.
• Lungs are 90% water.
• Muscles are 75% water.
  

Health/Wellness and Disease

• 5 glasses of water/day: decreases risk of breast cancer by 79%, colon cancer by 45% and bladder cancer by 50%.
• Chronic dehydration causes: asthma, arthritis, kidney stones, gall stones, hypertension, cardio vascular diseases and weight gain.
• Chronic dehydration causes: migraines, loss of muscle tone and digestive complications.
• 8-10 glasses/day can significantly ease back and joint pain for 80% of sufferers.
• Most adults loose between two and three quarts of water a day without exercising. One quart is lost during a night’s sleep.
• Caffeinated coffee, cola, alcohol, tea and tobacco, actually cause the body to discharge water.
• Shortage of water first suppresses and eventually kills some aspects of the body.
• Water is the bonding adhesive in the architecture of every cell structure.
• Water prevents DNA damage and makes its repair mechanism more efficient. Less abnormal DNA is produced.
• Water greatly increases the efficiency of the immune system in bone marrow, including its efficiency against cancer.
• Water helps reduce the risk of heart attack and stroke.
• Water helps prevent glaucoma.
• Water helps reduce the risk of Alzheimer’s disease, multiple sclerosis, Parkinson’s disease and Lou Gehrig’s disease.
• Water reduces the incidence of morning sickness in pregnancy.
• Water is directly needed for the production of all neurotransmitters, especially serotonin.
• Water is directly needed for the production of all hormones, including melotonin.

Performance and Focus

• Water helps reduce fatigue.
• Lack of water is the #1 trigger of daytime fatigue and performance reduction.
• A 2% drop in body fluid causes a 20% reduction in mental and physical performance.
• Water gives us power and electrical energy for all brain functions especially thinking.
• Water helps reduce stress, anxiety and depression.
• Water is the main energy source of the body. It provides the power to live by generating electrical and magnetic energy in each and every cell.
• Water can help prevent attention deficit disorder in children and adults.
• Water restores normal sleep rhythms.

Diet and Weight

• Drinking water is crucial for weight loss programs.
• Dehydration is a major factor in childhood obesity.
• Even mild dehydration will slow metabolism as much as 3%—fewer calories burned.
• 1 glass of water shuts down midnight hunger for almost 100% of dieters.
• In 38% of Americans the thirst mechanism is so weak that thirst is mistaken for hunger.
• Drinking water separates the sensations of thirst from those of hunger.
• High protein and high fiber diets require more water intake than normal.
• Adequate hydration relieves constipation.
• Adequate hydration reduces fluid retention.

Aging and Beauty

• Aging is essentially dehydration.
• Water makes skin smooth and helps decrease the effects of aging.
• Water gives luster and shine to the eyes.
• Water decreases premenstrual pains and hot flashes.
• Dehydration prevents sex hormone production, a primary cause of impotence and loss of libido.
• Water helps prevent memory loss as we age.

Water Myths

Water may be the most undervalued nutritional and therapeutic element on this planet. Modern society has made four large assumptions about hydration that are not true. These assumptions are being overturned by visionary scientists who see clearly how important adequate hydration is, and how dehydration is the cause of many chronic conditions.

These four assumptions about water and health have contributed to widespread epidemics of obesity, diabetes, cancer and cardiovascular diseases. While it may take another five years for our culture to embrace these newfound truths, in time they will. In part because the value of adequate hydration as a prevention tool will save employers billions of dollars and help to reduce the crushing costs of the "sick care" industry. Also, both employers and employees want prevention because they don’t want the suffering and cost of "sick care".

Water Myth 1: Responding to thirst in the mouth is enough to keep a person adequately hydrated.

Truth: Thirst in the mouth arises only after you are already 2% dehydrated. In 38% of the population the thirst mechanism is "broken" and thirst is mistaken for hunger. When deprived of adequate water the body activates a "drought management response". Water is moved from less critical bodily functions toward more critical ones. Most of this water comes from your cells, which require water to function properly. This loss of water at the cellular level causes systems to decay and die.
 
Updated Manifestations of "Thirst": At the first level of dehydration thirst manifests as anxiety, irritability, fatigue, depression, cravings, cramps and body aches to name a few. At the second level of dehydration thirst manifests as heartburn, joint and back pain, migraine headaches, angina, constipation/colitis and fibromyalgia. At the third level of dehydration thirst manifests as allergies, asthma, hypertension, diabetes, lupus, psoriasis and various autoimmune and neurological diseases. Studies have shown that dehydration contributes to many other chronic conditions including cancers, and that adequate hydration reduces the risk of contracting them.

Water Myth 2:  Water only dissolves and circulates substances in the body.

Truth: Water is responsible for these types of life sustaining activities and more. Water moving through cell membranes actually produces a significant portion of the energy the cell then uses to perform its functions. Less water equals a lower level of cellular function.

Water Myth 3: The body efficiently regulates water intake over a lifetime.

Truth: The body actually looses its capacity to register "thirst" as we age. The decline of the thirst mechanism begins at about age 30 and becomes much more significant in old age. As we age, we naturally dehydrate. Adequate hydration into old age can help maintain a youthful vitality and slow down "aging".

Truth: Water in other liquids rarely has restorative benefits equal to water. Many are incapable of producing sufficient energy at the cellular level. Many substances actually cause a net loss of body water. A 20-ounce beer or caffeinated cola will actually cause about a 10-ounce net water loss in the body.

Araykupo! Halos ma deform ang karakas ni Pacquiao sa sapok na ito ni Tita Marquez.

Kahapon ay sobrang tensiyunado ako na kung may kumatok sa kwarto ko para manghiram ng bombang DVD ay baka masapok ko. Mabuti na lang at napataob mo si Marquez sa third round. Kung hindi baka delikado ka sa desisyon ng mga huwes. Kung bakit kasi pinabayaan mo pang sapakin ka ng kalaban mo na alam naman ng lahat na ang sapok niya ay very predictable at kayang kaya mong ilagan. Malamang ay pinapatunayan mo lang sa lahat na kayang-kaya mo ang umbag ng iyong katunggali. Inamin mo naman sa huli ng ikaw ay kapanayamin ng isang amerikanong hilaw na: "Aym rili hart. Ay did not see his panches bikus op di blad in may eye yu now." Wow improving ang english mo idol.

Sabi ni Girlash baka daw lumabas ang tren.

Dahil sa dikit ang laban ay marami tuloy ang nag second guess sa desisyon ng mga hurado. Bago nga sabihin ni Michael Buffer ang huling bilang ng puntos ay natawag ko na  yata ang isang limpak na santo't santa santita para lamang pagkalooban ka ng panalo. Langya, what a relief  ng i-anunsiyo na ng bedroom voice na emcee na ikaw ang nagwagi. Tangina ang swerte galing mo talaga! Aprub ka talaga.

Dahil (halos) evenly matched ang performance ng dalawa parehong proud sina Pacman at Pacwoman, este Marquez after the bout.

Sana sa mga susunod mong laban ay di ko na makita si Chavit sa likod mo sa ibabaw ng ring patuloy kang magwagi at makapag-alay ng karangalan sa ating bansa. Your place in the boxing world hall of fame is already cemented. Wala ng kokontra ha Recah Trinidad.

The Good (center), the Dud (kaliwa) and the Bogli (kanan).

Babala: Ang susunod na babasahin ay hindi para sa utak na bastos. Hindi po ito tungkol kay Mary Palmer o mas kilala bilang Mariang Palad sa mga Pinoy.

Palaspas kung tawagin sa ating madertang, narito ang ilang impormasyon tungkol sa Palm Sunday.

Palm Sunday

Ang Palaspas o Palm Sunday ay ang ika-anim at huling Linggo ng Lent at ang umpisa ng Cuaresma o Holy Week.

Ang petsa ng Palaspas sa taong 2008 ay sa ika-16 Marso

Holy Week is the week before Easter, commemorating events in the last days of Jesus' life on Earth. It begins on Palm Sunday and ends on Easter Monday.

Special Days in Holy Week.

• Palm Sunday the day Jesus arrived in Jerusalem.
• Holy Thursday (Maundy Thursday), Last Supper and the betrayal by Judas.
• Good Friday (Holy Friday), the arrest, trial, crucifixion, death and burial of Jesus Christ.
• Holy Saturday, the Sabbath on which Jesus rested in the grave.

Ang Palm Sunday ay oras ng selebrasyon at gayun din ng pagtangis dahil sa pagkamatay ni Hesus sa krus less than a week after he had entered Jerusalem.

What is Palm Sunday?

The Sunday before Easter is known as Palm Sunday. It celebrates Jesus' arrival in Jerusalem for the Jewish festival of Passover. Great crowds of people lined the streets waving palm branches to welcome him. The people were very excited. They spread branches on the road – and even laid down their clothes. They shouted 'Hosanna!' which means 'Save us Now!'

Why is it called Palm Sunday?

The Sunday before Easter is called Palm Sunday because the crowds waved palm branches as they followed Jesus' procession into Jerusalem.

Why did Jesus go to Jerusalem?

It was the time of the Jewish feast of Passover. Many Jews travelled to Jerusalem to celebrate this feast together.

What happens on Palm Sunday in the Philippines?

Ang mga katoliko ay nagdarasal ng taimtim ng kanilang pananampalataya. Nagkakaroon din ng bendisyon ng palaspas. Tayo ay nagdiriwang sa matagumpay na pagpasok ni Kristo sa Herusalem at ang pagbabalik at muling pagkabuhay nya sa lupa. Ang mga bata ay binibigyan ng krus gawa sa palm leaves (hindi masyadong sikat) habang ang iba naman ay may hawak na palaspas na gawa sa palm leaves na kanilang iwinawagayway sa hangin. Traditionally, ang mga simbahan ay mangangasiwa ng prusisyon sa palibot ng parokya habang umaawit ang mga tao at iwinawagayway nila ang palaspas nila.

Pax Cakes (sa Inglatera)

In some English churches small buns called pax cakes (symbolic of peace and goodwill) are given to the congregation as they leave after a Palm Sunday service.

What happens to any Palm crosses left over?

Any left over Palm Crosses are kept and burned to make ashes for next years Ash Wednesday services (see Ash Wednesday )

Palm Sunday Story for Kids - The King is Coming

Easter Resources for Teachers

Pacman Vs. Marquez

MARQUEZ, 130; PACQUIAO, 129!

Excited na ako, katulad ng mahigit sa 80 milyon na Filipino, para sa laban ni Pacman kay Marquez bukas. Gustong gusto ko na nga matapos ang Sabado dahil isa ito sa pinaka-boring na araw dito sa Tangguh (well lahat naman ng araw boring dito) at ng makapanood na ng laban ng ating pambansang kamao. Bukas ay busy kami sa opisina kahit na Sunday dahil malapit na naman ang cutoff ng singilan dito sa mga trabahong nagawa. Pero kahit na hilahin ako ng boss ko na pumasok sa opisina eh hindi ako mapipilit. Siguro magpakita lang ako ng 2-3 hours sa umaga at pagkatapos ay takas na. Bukas ay talaga namang isa sa pinaka matinding Sunday na nga ang magaganap dahil sa hindi lang laban ni Pacquiao kundi bukas din ang pinaka-aabangan kong Melbourne F1 Grand Prix (first GP of the year shet! Go Ferrari) at syempre ang first meeting para sa aming CNSHS Batch '98 reunion. Anyway nalayo na ako sa topic about Pacman.

Two weeks before the fight nagsimula na akong maghanap ng makaka-pustahan. Dahil sa nakilala na ng mga Indonesians si Pacman wala nang gustong mag bet against him. Aba at ang siste pa ay sila ang naghahamon ng pustahan na para sila kay Pacquiao at ako daw para sa kalaban. Mygalibaw! Meron naman iba na ang gustong pustahan ay kung anong round mana-knock out si Marquez na ang dating ay parang pa-ending sa PBA. Masyado na talagang sikat si Pacman at maging ang mga Indons na ang alam lamang ay sumipa ng bola at kumain ng pagke-anghang anghang na pagkain ay nawiwili na rin sa kwentuhan at tsismisan patungkol kay Pacman...at nakikipag pustahan pa na hindi naman ine-encourage ng kanilang relihiyon. Sino nga ba naman ang hindi magsusugal ng kanilang rupiah kay Pacquiao kung ang makakalaban nya ay ganito ang porma:

Naku mga Pinoy talaga in-edit pa ang mga pictures ni Marquez. Photoshop nga naman. Siguro para maiwasan ang mga kapustahan nila na umatras kaya medyo ginawang mukhang macho si Papa Marquez. Ang totoo kasi mas baklita pa diyan sa mga larawan sa taas ang pose nya sa mga photograpers sa weigh in nila. Narito ang isa sa original / unedited picture ni Marquez bago dumaan sa kamay ng mga pilyo.

Bakla daw si Marquez!

Wala na akong masabi... wala na rin ako time na mag-hanap pa ng Pacquiao scandals. Let's get ready to rumble sabi nga ni pareng Michael Buffer. Tanginangyan suntukan na!

Kung gusto nyo pang makahagilap ng mga letrato na katulad ng nasa taas ay bumisita lang sa PACLAND.

Sa mga kababayan ko na nagbabalak mag - Japayuki narito ang ilang bar lingo na dapat ninyong matutunan bago sumabak sa pag entertain sa mga supot na sakang.

Nag-rewind na naman ang alaala ko kanina at napunta ako dun sa Love Team section ng mayamang database ng ating batch. Medyo kulang lang ako sa tulog kaya hindi ko makumpleto ang listahan na ito. Ang mga lantad na pag-iibigan lang ang aking mga natandaan. Here it goes:

1. Imhaem & Eryl. Ang dalawang loveydoo na ito ang pinaka-sweet sa lahat ng love teams natin. Halos langgamin na nga silang dalawa. Bagay na bagay talaga sila and I don't think meron kumontra. Si Imhan ba naman na siyang nanalo sa CNSHS Beauty and Popularity Contest (di ko na matandaan ang exact title ng pakontes) ay ipares mo kay tall, dark and handsome na si Eryl eh parang match made in heaven. Latest update: Break na sila after a long relationship. Sayang naman.

2. Marife & Carlson. Kung di lang sila nagkahiwalay ng section nung 4th year ay baka sila ang nasa top spot natin beating Imhan and Eryl. Like our number one couple, punong-pino sila ng sweetness sa isa't isa. Pag pasok mo pa lang sa classroom namin ay di maaaring di mo sila mapapansin. Minsan nga sa Advanced Biology class ni Mrs. Gila ay tinawag si Carlson para tanungin about the lesson at di niya nasagot kasi masyado siya focused kay Fe. Bagay na bagay talaga sila, isang magandang babae at isang math wizard na paru-paru. Latest update: Di ko sure kung sila pa pero I don't see anything sa friendster profiles nila na magpapatunay na sila pa nga.

3. Janice & Alvin. Itong double brod ko na si Alvin ay pilyo na complete opposite ni Janice na saksakan ng bait. IMHO (at least nung 1994-98), the only thing they have in common ay ang curly hairs nila. Pero dahil sa in the name of love (hahaha sablay na ako) sila pa rin ang isa sa more popular and interesting couples ng batch. Isa ako sa boto sa tambalan na ito. The Good (Janice), the bad (Brod Alvin, peace bro) and the ugly (ako yun, ang witness). Kelan kaya ang kasal? :-) Latest update: Relationship is getting stronger everyday.

4. Menx & Unyo. Since 1st year high school para na silang magnets na attracted to each other. Wala na ko masabi pang iba except sa I was surprised to see Unyo in Menx's 18th birthday celebration sa Maragondon. Latest update: Menx is happily married at meron na siyang cute angel while Unyo has turned into a hiphop tongue wag.

5. Sharie & Jason. Beauty and Brains all over. I can still remember na dun pa kami nagla-lunch sa resto ng dambuhalang babae na in a way ay connected yata kay Sharie just so Jocs can have updates about Sharie's activities after school, likes and dislikes, hobbies, etc. Syempre dahil kaibigan si Jocs eh join ako together with (minsan) Angelico, Jhesthee at Bryan. I can still remember yung ngiti ni Jocs na hanggang tainga nung acquaintance party nung 2nd year na kami when she saw Sharie that night wearing that black and silky skirt, black high-heeled boots and the (dark blue?) blouse. Latest update: Sharie is in the States, Jocs working hard to organize the batch reunion.

6. Avegail & Ner. Another perfect match. Handsome and cool guy and one of the prettiest face sa batch. I'm sure walang nag-disagree dito sa team up nila. Latest update: Ner in KSA, I have no news about Avegail.

7. Janice & Lestre. Castor and Zapanta team...parang di sila magtatagal. That was what I thought before. I was correct. Another double brod of mine si Brod Lestre na zany and funny. Palagi kami invite sa bahay nila sa Ternate to eat lunch. Isa sa pinaka-generous host na nakilala ko especially pag Fiesta. Pabling lang talaga sya kaya siguro di nagtagal ang samahan nila ni Janice. Latest update: Lestre in QC, I have no info about Janice.

8. Ferry & Angelico. Parang di pwede makasama ang couple na ito sa list kasi Batch '97 si Ferry but what the heck I witnessed how they showed love for each other (hindi ako namboso ha PDA lang sila LOL). Sa mga lakad ng tropang 4-N eh palaging kasama si Ferry syempre and it was fun kasi nakikita ko naman masaya silang dalawa. Hindi ko lang maintindihan bakit sa madalas na pagbisita nang tropa sa bahay ni Angelico ay never namin nakasama si Ferry dun or naabutan na nandoon...Hmmm. :D No info about neither of the two.

9. Sheila Marie & Ecar. Wala akong alam na tsismis or fact about the two former love birds. Naalala ko lang palaging hinahatid ni Ecar si Sheila pauwi nung 4th year na kami. Latest update: Mrs. Sheila Agapito is currently in Australia, kay Ecar walang balita.

10. Menx & Jeffsie. Ang sweet nila ha kahit na nung time na super busy ang lahat ng students sa 4-N about their Research thing eh andun sila sa isang sulok ng flower box at nagkakantahan while Jeffsie is strumming the guitar. Bread pa yata ang inaawit. When Richelle posed for a picture (kasi sobra yung film namin) sa tabi ng flower box ay lumipat ang love team na ito dun sa ibabaw ng lockers. Nakaabala yata kami ni Cheche. Nagselos ako dito hehehe. Latest update: Wala ako balita kay Jeffsie, for Menx tingin na lang sa number 4.

Next section naman ay true or false exam. Naging mag dyowa ba ang mga sumusunod na pares?

1. Ria & Jason
2. Janice & Brian
3. Ruth Nicole & Vladimir Bethoven
4. Barbara Ann & Vladimir Bethoven
5. Teody & Vladimir Bethoven
6. Ferry & Jhesthee
7. Chessboard & Jhesthee
8. Menx & Norman Monares
9. Banx & Alvin
10. Rio & Arnold
11. Damath & Arnold
12. Estephanie & Carlo David
13. Richelle & Jason
    
14. Faith & Fritz (bagay parehong matangakad)
15. Ruth & Angelico
16. Coleen & Williard
17. Blesila & Robert
18. Edelen & Angon
19. Maricel & Dave
20. Ruth & Jasper

Ikaw ba batchmate may idadagdag ka pa? Or may iko-correct? Sige sa hanggang sa muling pagsulat. Mabuhay ang Batch 1998 ng CNSHS.

Lubos na nagmamahal,
LateBloomer

Kahapon may nag send ng e-mail para sa lahat ng nasa opisina about Malaria. Dito ko nalaman na meron palang job title na Malaria Technician. Ano kayang job description nito? Malaki kaya ang sweldo? Meron din ilang grammatical errors na mapapansin kung babasahin mo ang kopya ng e-mail sa baba.

Dear All,

T###### LNG Malaria Control Onsite until  17 March 2007 

Telp : 021-5222021 ext. 2090

Ibang level na yata ito ng pagka-homesick. Delikado ito. Kinakabahan nga ako at baka mabuwang na ako bukas. Nakakapraning talaga. Ngayon nga parang may sirang plaka na tumutugtog sa isip ko... shot to the heart and you're to blame...oh giliw ko miss na miss kita sana'y lagi kitang kasama... you give love a bad name... remix version ng You Give Love a Bad Name ni Blake Lewis at Miss na Miss Kita ng Father And Sons. Brain damage na yata ito kakajakol.

Hay buhay galibaw may gulay. Patawarin po ako. Hindi ako nagko-complain. Nagmamaktol la-ang.

Amen.

"There is not a more unhappy being than a superannuated idol."

Ramiele Malubay scandal? Can we really classify the pictures below as scandalous? You be the judge.

Ramiele shown in this photo grabbing the left booby of her co-worker in the sushi bar she was working for before Idol.

This time her friends are the ones grabbing her teeny weeny bumpers.

Happy birthday to you, you belong to the zoo with the monkey and the donkey and the elephant too!

Isang taong gulang.
Baby party ito. Karamihan sa bisita ay mga bagong mommies at daddies din. Ang birthday celebrant/celebrator ay malimit na umiiyak dahil naririndi sa malakas na tunog ng stereo ni bayaw. Kung minsan ay nakakalimutan na rin pakainin at patulugin si baby dahil palaging bitbit ni inay at ipinakikilala sa mga bisita na parang naiintindihan na ng bata ang nangyayari sa kanyang paligid. Hindi pa masyado ng patok ang games sa ganitong birthday party kasi malamang di pa nga nakakalakad si baby ng tuwid at walang alalay. Ang tatay na lasenggo andun sa isang sulok kasama mga kumpare nya sa sabungan at bilyaran at nag-iinuman. Kapag oras na para umawit ng Happy Birthday pipilitin na si baby na i-blow the job ang kandila. Engot na nanay ito ang alam pa lang ng baby mo ay higop ng gatas. Ikaw na humihip at baka abutin tayo ng siyam-siyam. Pagkatapos ng party ay uwian na ang mga bisita bitbit sa kaliwang kamay ang lobo at sa kanan ang plastic bag na punong puno ng pagkain na di naman kayang ubusin ng mga bata sa handaan.

Karaniwang regalo: Lego, Barbie doll, rattle, pillow hotdog (o hotdog pillow?) damit pang baby, sapola, isang pakete ng pampers, sobreng puti na may lamang singkwenta pesos.

Pitong taong gulang.
Si Junior birthday boy ay naka-costume na. Usually eh Batman, Spiderman o Superman ang costume nya (bakit kaya wala mag-costume ng local super hero like Captain Barbel, Panday, Lastikman, Zaido, Allan K, etc). Kung ang costume nya ay yung kay Pooh siya na siguro ang isa sa pinakabatang miyembro ng Federathyon. Marami ng parlor games sa birthday party na ito. Pabitin, stop dance, trip to jerusalem, pukpok palayok at pabilisan umubos ng isang boteng san miguel beer light. Sa nakahain na pagkain eh siguradong hindi mawawala ang spaghetti (pinoy style syempre), pancit, puto, ang cake syempre at walang kamatayang menudo (bwahaha). Nung bata pa ako naalala ko rin na ang usong juice na ginagamit sa mga handaan ay ang Sunny Orange. Mura na masustansya pa. Sa dalawang gilid naman ng cake ay makikita mo ang pinutol na katawan ng punong saging na binalutan ng foil, para presentable, at may mga nakatayong barbecue stick/tooth pick na may mga nakatusok na hotdog, marshmallow at aratiles. Ito ang paborito ng mga pilyong bata na pagkatapos kainin ay itutusok ang stick sa mata ng kanyang katabing bata na nang-agaw ng kulay pulang lobo na may nakasulat na Happy 7th Birthday Junior, From: Ninong Kaloy (Katas ng Saudi).

Karaniwang regalo: Baril-barilan, kotse-kotsehan, balun-balunan, make-up kit na japeyk, robot / action figures, yoyo, Barbie doll (ulit), isang box ng lastiko, sobreng puti na may lamang sandaang piso.

Labing walong taong gulang.
Wow debut na ng anak mong dalaga. Ang invitation ay mas matagal pang pinag-isipan ang disenyo kesa sa . Kung may budget eh karaniwang ginaganap ito sa function hall, hotel, sa kongreso, restaurant or sa disco club. Kung kapos naman eh pwede na rin ito mairaos sa bakuran o sa basketball court ng barangay. Kailangan lang ng konting sipag at tyaga ng mga kamag-anak, kaibigan at manliligaw. Gagawa ng bakod gamit ang pinagtagpi-tagping palapa ng niyog at crepe paper na naka-dekorasyon sa buong paligid ng dance floor. Sa gabi ng debut eh syempre mega-entrance muna ang star of the night na nakasuot ng kanyang paboritong gown. Susunod agad ang cotillion pagkatapos ng mga pagpapakilala at iba't ibang tsetseburetse. Pagmasdan mabuti ang mga sumasayaw at siguradong may magkakamali o makaka-apak ng paa ng ka-partner. Narito pa ang mga pangkaraniwang pakulo sa debut:

• 18 Roses - Isa sa main dish ng program. Ang first at last dance ay pwedeng mapunta kay Papa, Lolo, bestfriend o boyfriend. Karaniwang kasali rin dito ay ang mga kaibigan, classmate, ex-bf na girlalu na ngayon, pinsan at member ng family.
• 18 Balloons - First time ko nakakita nito sa aming kapitbahay na nagdalaga. Ang mga kasali dito ay mga batang babae na nagbigay ng labing walong condoms lobo sa debutante. Nakakatuwa ito para sa mga green-minded na katulad ko kasi parang sinasabi ng seremonyas na ito na pagamitin mo hija ng condom ang syota mo. At mga bata pa ang nagbigay.
• 18 Candles - Eto yata yung part ng program na ang bida ay ang mga gurami. Sina Papa at Mama, Tito at Tita, Lolo at Lola, Titser, yung albularyo at yung komadrona nung ini-ire ka ng ina mo sa mundong ito. Mga payo na talaga namang pagsisimulan ng iyakan na magiging dahilan kung bakit masisira ang make-up ng mga mababaw ang luha.
• 18 Wines - Eto naman para sa mga amigo at amiga na lasenggero. Kung minsan kasali rin dito ang mga may mga masasamang balak sa ating bida na gustong gustong lasingin para makita kung paano ba kumilos at magsalita ang dalaga natin. Isa ito sa importanteng seremonya kasi dito (raw) unang makakakatikim ng alak ang hitad.

Matapos ang gabi ng debut ay ganap ng babae ang ating dalaga. The baby is now a lady ika nga ng mga konyo. Fast forward 3 months after the very memorable night sa buhay ng ating bida... Buntis na sya!

Karaniwang regalo: Spaghetti strap, bikining itim, goldilocks cake na pahaba, bra na tatlo isandaan, glutathione, tsingtsangtsu, maxi peel,  isang paketeng modess, comments sa friendster (galing sa mga walang kwarta), 300 pesos load, sobreng puti na may lamang dalawandaang piso o mahigit pa.

Yun lang po at mabuhay po kayo!

Aside from being known as graduation month, March is also recognized in the Philippines as Fire Prevention month. Maybe because March is the prelude of summer in the land of coconut and dried mangoes. Di ko yata na-gets? Mainit kasi? Or is it because March has the highest average of fire-related incident recorded by BFP since it's inception in the government system?

Kahit ano pang reason kung bakit tinawag na FPM ang buwan ng Marso eh kailangan nating mag-ingat (pwede bang i-apply ang  paboritong slogan ng mga nagimbento ng vitamins at supplements na: Prevention is better than cure dito?). Hindi yata biro ang masunugan ng property. Manakawan na ng puri wag lang masunugan. Yan ang palaging sinasabi ng mga matatanda. Kaya make sure that your electrician (certified dapat wag yung poging mama na nakita mo lang sa tindahan ni Aling Pekla) checks all electrical wirings and connections sa inyong bahay. Money well spent ang ibabayad mo sa electrician.

Dun naman sa mga mahilig magluto diyan ng turon, banana-q, bisaya, yema, adobong tahong, ice candy, fish ball, indiano, at laing eh make sure na patayin sa sindak si Barbara ang apoy o i-switch off/unplug ang gamit sa pagluluto. Ipaalaala kay misis o kay Inday ang tamang pag-iimis ng plantsa matapos gamitin. Sa mga smokers naman tigilan na ang paninigarilyo. Isang stick ng yosi kadiri ay katumbas ng minus three minutes sa iyong buhay. Kung adik at hindi talaga mapigilan ay siguraduhing wala ng ningas ang dulo ng yosi bago ito i-dispose. Mas mabuti kung lunukin mo na lang ang cigarette butt mo. Huwag mag-yosi kung ikaw ay inaantok, bahala ka na mag isip ng maaaring mangyari kapag nabitawan ang lit cigarette.

Bumbera. These girls can start and stop a fire.

Habang naghihintay ako sa aking sekretarya na tapusin nya ang aking pinagagawa eh umandar na naman ang aking malikot at nabuburyong na utak. Naalala ko na naman ang mga tanong na matagal ko nang hinahanapan ng matinong kasagutan. Sana may makatulong. Eto na:

1. Ano ang function ng pubic hair sa buhay ng tao? May silbi ba talaga ito?
2. Bakit pag tumatanda nagkakabuhok sa tainga?
3. Bakit nakataas ang isang paa pag umiihi ang aso?
4. Kung ipinaglihi ka ng nanay mo sa aso nakataas din kaya ang isang paa mo kapag iihi ka?
   
5. Totoo bang kayang mag push up ng mga tomboys gamit ang dila?
6. Ano ba talaga ang nauna, itlog o manok? Hindi kaya sisiw?
7. Sino ang nag-imbento ng internet (bwhahaha)?
8. Kung buhay si Diosdado Macapagal proud kaya sya kay Gloria ngayon?
9. Bakit nagbubungguan ng ulo ang mga langgam pag nagkakasalubong?
10. Bakit ang letters sa keyboard hindi arranged alphabetically? Bakit ang numbers sa keyboard arranged in a correct ordinal sequence?

May mga extra pa ako na katanungan.. sumobra sa Top Ten...

1. Nananaginip kaya ang isang taong bulag? Ano kaya nakikita nya?
2. Meron kayang alarm clock para sa mga bingi?
3. Bakit sa labas ng pants nya mag brief si Superman?
4. English din ba ang salita ng mga hayop sa America? (Aw! Aw! = Arf! Arf!; miyaw = meow; tiktilaok! = cock-a-doodle-doo!; siyap-siyap = chirp, chirp)
5. Gano ba kamahal ang panty sa Amerika at hindi makabili ng isa si Britney Spears?

Yesterday eh nabalitaan ko kay Menx na meron pala pinaplanong reunion. Maganda ito. Kailangan lang ng konting coordination ng lahat ng magaganda at guwapong members ng batch. Sana ay matuloy ito in the near future. Ten years na rin kasi ang nakaraan nung tayo ay nakalaya sa CNSHS Concentration Camp.

Eto na naman tuloy at nagbabalik sa aking isip ang ilang memories of our dreams ng haysCOOL:

1. Less than a hundred (97 or 94?) lang ang natira sa batch nung time ng graduation from a total of 120+ nung nagsimula tayo under the tutelage of Ms. Pareja.
2. Si Arnold Jose Olave ang Master ng Damath at wala na yatang makakapantay pa sa kanyang achievements sa sports na ito sa CNSHS.
   
3. Batch '98 won three overall championships sa sportsfest (na palaging bitin), SY 1995-96, 1996-97, 1997-98. Gosh!!! <-- sabi nga ni katotong Rodney.
   
4. Isa ang batch namin sa nagtataglay ng pinaka-colorful set of individuals kaya naman very diverse ang buong batch at makikita mo yan kung babalik-balikan mo ang mga accomplishments (Oo Michelle, good and bad po) ng bawat miyembro at ng batch as a whole. Magsimula ka sa record ni Mrs. Bencito sa Guidance Counselor's Office. Sunod ay ang computer room ni Mr. Mojica. Wag mo kalimutan ang Biology class ni Mrs. Ruby Bautista at ang tsismis sa kanila si Sir Tom at syempre ang kanyang botanical garden (may iyakan pang nangyari dito next time ko na lang ichi-chismiz). Ang notorius case na pang-uumit sa canteen. Ang less-than-popular choice ni Sir Tom na pumili ng babae as head ng CAT...at syempre ang buong COCC experience (remember Mr. Jesse?). Sportacular (tingnan ang number 3). Countless medals and trophies sa mga academic contests. Dami pang iba na di ko na lang isusulat sa ngayon.
5. Ang aming batch ang nag-coin ng mga sumusunod na monickers: ipis, voltron, gila (short for gilagid), anyaki (ask our good friend Alvin), etc. dagdag nyo na lang yung iba.
6. Mga adik sa basketball ay nagbibilad sa init ng haring araw during lunch break makapag laro lang sa luma at bako-bakong court ng PUP Maragondon.
7. Kahit na marami ang ayaw kay ipis eh tinulungan nya tayo para manalo sa mass demo nung sophomore tayo. Nakalusot nga ako sa pagsali sa sayawang ito sa promise na ako ang magpoprovide ng tape para sa kanilang sasayawin. Self-humiliation problem solved.
8. Si Ms. Pareja ay nagkasakit dahil sa mga cute na cute (or kulit na kulit?) na students ng ating batch.
9. Yung fungicide na inimbento namin ni Eryl (at yung isa/dalawa pang groupmates) ay hinaluan namin ng hot sauce na binili namin sa Maragondon public market in a last ditch effort to kill those fungi na sa tingin namin that time eh lalong dumami nung nilagyan namin ng aming imbensyon. Okey ka ba tyan?
10. Nakaupo ako sa gym ng CNSHS habang nagpapahangin at nag-e-emote about my future in college ng biglang nasira ang magandang movie na nagpe-play sa aking maduming isip dahil sa lakas ng DIGHAY ni Engelbert na itinapat pa sa mikropono at nadinig yata sa buong school compound sa Maragondon sa tulong ng loud speaker.
11. Maraming ding tragic at unfortunate events na nangyari sa aming mga ka-batch. Hindi ko na lang isa-isahin.
12. Bukod sa katalinuhan, kagwapuhan at kakulitan ng mga GUYS (and gays) sa batch eh di maitatanggi na marami ring mga SM o Simple Maniacs...yung iba sabi Silent Maniacs din daw pwede. Umpisahan ko na sa dalawang Js ng aming section na 4-Nitrogen. Isa pang clue... yung isa classmate ko simula 1st year. Yung isa naman na J eh napalipat lang mula sa 1-Oxygen. Wag masyado seryosohin ito hehehehe.
    
13. Masaya ako nung napag-gitnaan ako sa seating arrangement ng dalawang crush for life ko na sina Banx at Menx.
14. Paborito ko si Mrs. Diosomito dahil napagbigyan nya ang aking hiling (hiks-hiks-hiks). See number 13.
15. Break! Break! Break! Natatandaan nyo pa si Mr. Eugene?
16. Naalala ko pa kung paano ma-deform ang mukha ng adviser namin nung Junior pa kami for forty minutes tuwing oras na ng klase ni Mr. Electrician. At least nagpipilit siyang mag-ingles kahit na talaga namang ala Jimmy Santos. Sorry sir hehe.
17. I woke up to a very beautiful day nung graduation namin pero di ako masyado masaya kahit na makakalaya na ako sa kulungan ni Mrs. De Vera kasi alam kong marami ako mami-miss.

LOLO: Ala eh, nakow, garne ga utoy... Kakaalmusal ko laang, gayak ako'y sisinsay sa kahanggan, ay natan-awan ko yaan sa alapaap ay nagsisilab. Bago sumirok ng papagay-on na kala mo'y papatak. Ginagaling na laang at sa sukalang are sumugba, ay kung sa kabayanan ga, ay di panay mga utas!

MEDIA: 'Lo, kayo daw po'ng saksi?

MEDIA: 'Sensya na po sa abala.

MEDIA: Ano raw?

Pagdating sa shower eh syempre usual routine lang hubad, hubo, konting kanta-kanta, pasayaw-sayaw pa, at siyempre kinausap ko ang tatlo kong bestfriends. Naknampootah nga lang kasi hinawakan ko pa sila as if nakikipag kamay sabay sabing: 'Kumusta naman ang araw nyo ngayon mga kapatid. Di ba kayo naboring sa....WADAPAKINGSHET!!!' Hindi ko pa pala nahuhugasan ang kaliwang kamay ko na ginamit ko para maglagay ng Alaxan Gel! Ang init!!! Ang hapdi!!! Yung kaliwang yagbol ko eh namula at parang gustong mag alburoto sa init ng pakiramdam. Agad nawala ang sakit ng bukong-bukong ko dahil sa naramdaman ko sa isang mahiwagang parte ng aking pagkalalaki. Mabuti na lang at meron temperature control ang shower at agad ko itinodo sa cold sabay tapat ng dutsa sa aking namumulang member. Bwesit na yan talaga.

Kaya kinabukasan pag pasok ko iika-ika ako. 'Sabi ng mga nakapansin mukhang may pilay ka ah?' Eh di tango lang ako sabay smile pero ang totoo mas masakit ang burning sensation na dulot ng Alaxan Gel (putik nakakarami na akong free advertisement dito ah) sa manipis na balat ng scrotum kesa sa sprained ankle.

Lesson learned: Maghugas ng kamay bago hipuin ang inyong pagmamay-ARI.

The Panagbenga Festival is held yearly during the month of February. The celebrations are held for over a month and peak periods are the weekends. The Panagbenga Festival showcases the many floral floats and native dances. The fragrant smells that could be presently teasing olfactory senses are probably less from the now-dried flowers from Valentine's Day than air floating all the way from Baguio City. At this time of year, the City of Pines is almost surely in flower fury over Panagbenga festival, the city's biggest festival.

Panagbenga is a kankanaey term for "a season of blooming." It is also known as the Baguio Flower Festival, a homage to the beautiful flowers the city is famous for as well as a celebration of Baguio's re-establishment. Since February 1995, it has been held to help Baguio forget the 1990 earthquake that distressed much of the city.

Panagbenga festival will have spectators enjoying a multiple floral and float parades over two days. The Baguio Flower Festival Association (BFFA) will have a street dancing parade and band exhibition. The Baguio Flower Festival Foundation (BFFF), meanwhile, will hold a parade. So where should spectators be stationed to not miss any of the float and floral parades? Session Road and Burnham Park. A search for the Mr. and Ms. Baguio Flower Festival, FM Panagbenga Pop Fiesta, Skateboard competition and Dolls of Japan exhibit were added to the BFFA calendar. The festival is supported by constituents of La Trinidad, La Union, Pangasinan, Marinduque and Masbate.

Often a Cañao is an undertaken to kick-off & celebrate the occasion. A Cañao is a dance that also is regularly performed at special occasions such as fiestas. In this two-person dance, the men hang blankets usually woven with an indigenous pattern or design-over each shoulder. The woman wraps a single similar blanket around her. The man leads her and dances in a circle with a hop-skip tempo to the beat of sticks and gongs. The dance must continue until the viewers decide to honor the dancers twice with a shout of "Ooo wag, hoy! hoy!" Once this has happened, the dancers can stop. It is an honor to be invited to join the dance, and elders and other respected members of the community are expected to join in at every occasion.

Other notable events:

Bulaklak Rock Battle of the Bands at the Skating Rink; Local Arts Show at the People’s Park; Veteran Records Skateboard Competition at the Skating; Dolls of Japan Exhibit and Eiga Sai at the Baguio Convention Center Lobby; Kitefest at the Athletic Bowl.

GETTING THERE

Baguio is easy to get to by air and land transportation. From Manila, the latter is the more popular choice, although at this time of the year, it may prove to be a hassle. If you prefer to fly to the City of Pines, some airlines maintain a daily schedule of flights from Manila to Baguio and back, like Asian Spirit. If, however, you go for a four-hour joyride, there are a variety of bus companies, garage cars, and tour operators for the convenience of tourists and visitors.

HISTORY

It all began in 1995 when lawyer; Damaso E. Bangaoet, Jr., John Hay Poro Point Development Corporation (JPDC) Managing Director for Camp John Hay, offered to the Board of Directors of JPDC the idea of organizing the holding of a flower festival in Baguio City. The Board, then directed by the Bases Conversion Development Authority (BCDA) Chairman Victor A. Lim and JPDC President Rogelio L. Singson, approved the project immediately. It was also decided that the Festival be held every February.

From the very start, JPDC saw itself as the maker, not the producer of the Festival. As a result, its plan was to present the idea to the different sectors of the community: government, education, business, media and civic organizations. This was not only to solicit their support, but also to gather their suggestions and ideas. Their response was generally warm and immediate, except for a few doubting Thomases. Nevertheless, the idea had fallen on fertile ground. It grew as a wellspring of community support fed resources into the project. The Baguio Flower Festival was an idea on its way to becoming a reality.

Making the idea a reality fell into the hands of the BFF Secretariat which was chaired by Attorney Bangaoet and operated by JPDC staff and volunteers led by Eric Jonathan Picart. In Addition, an advisory group of flower enthusiasts like Rebecca Domogan, Gloria Vergara, Julie Cabato, Willie Magtibay and Efren Chat was formed. They began by creating an identity for the Festival, one that would reflect the history, traditions and values of Baguio and the Cordilleras. In October 1995, the Baguio Flower Festival obtained face. Its official logo was chosen from entries to the Annual Camp John Hay Art Contest. The competition was open to elementary, high school and college students of Baguio. Its theme revolved around preserving the environment with a special importance on the flowers of the Cordillera. Instead of a complete painting, the eminent board of judges led by well-known artist BenCab chose a spray of sunflowers on the corner of the entry submitted by Trisha Tabangin, a student of the Baguio City National High School.

Shortly thereafter, a Festival hymn was composed by Professor Macario Fronda of Saint Louis University. To this music was added the rhythm and movements of the Bendian dance, an Ibaloi dance of celebration. The Bendian dance's circular movements speak of unity and harmony among members of the tribe - themes that foretell the coming together of the various sectors of the community to bring the Baguio Flower Festival to life.

Information sourced from: http://www.philippinecountry.com/philippine_festivals/panagbenga_festival.html

Click here for Calendar of Events of Panagbenga 2008

Palagi ko nakikita ang sarili ko na ganito kalaki in the future kung hindi magiging effective ang aking mga pinag-gagawa para lang makabawas timbang. Nakngkamotebeybi! Dambuhala naman masyado ang hitsura ko pag nagkataon. Kaya nga bawas bawas ako sa kanin at sa matatamis na pagkain. Magdadagdag naman ako sa oras ng pag ehersisyo at sex. Hay my gulay!

Filipinas are the sweetest smelling girls in the world... Tanong mo pa kay Pepe.

Ang Awit ni Maria Clara

Payatas people: Pansinin nyo naman kami.

• 10 years old pa lang ako at nagbubunot ng damo sa garden ng Paaralang Elementarya ng Muzon.
• Payat pa ako at nakakatakbo ng mabilis. Kaya ko pa nga talunin ang magkasunod ng flower box kapag naglalaro kami ng Prisoner.
• Wala pa ako paki-alam sa hairstyle ko at iba't ibang direksiyon ang pagkakasuklay ng buhok ko.
• Ang kinis-kinis pa ng kilikili ko kung pagmamasdan kasi wala pa itong buhok.
• Supot pa ako. Hindi pa nga tampos.
  
• Masaya na ako sa larong taguan, tumbang preso at luksong baka. Yung Family Computer ko kasi na binili pa namin ni Nanay sa Cavite City ay nagloloko na ang controller kaya hindi na masarap paglaruan. Si SUper Mario eh talon na lang ng talon.
• Black and White pa ang television namin sa bahay pero katalo na rin lalo na at napapanood ko ang seksing si Annie na partner ni Shaider, pulis patola pangkalawakan.
• Wala pang internet sa Pilipinas.
• Usong uso ang salitang LAHAR. Lalo na sa classroom namin. Iba nga lang ang ibig sabihin ng salitang LAHAR sa aming mga estudyante...kapag narinig yan ay magtakip na ng ilong kasi siguradong uutot na si Gary laki-mata.
• Nanalo si Mr. Tabako sa presidential election at lalong lumakas ang karir ni Willie Nepomuceno bwahaha.
• Cute daw ako sabi ng nanay, tatay, kuya at ate ko. At naniwala naman ako.
• Kahit na patpatin lang ang katawan ko at uhugin pa eh kaya ko ng umubos ng Coke 500. 4 pesos pa lang yata ang isang Coke 500 noon.
• May tindahan pa sina ate Tentay na malapit lang sa aming bahay kaya mas madaling bumili ng snacku, boogyman, richie at ginaok!
• Sumasama pa akong manghuli ng gagamba sa mga ilat at gubat para lang maka sunod sa uso (hindi ko kasi kayang bumili ng gagamba na pang ruweda kasi masyadong mahal). Pinipilit kong ubusin na ni tatay ang kanyang posporo para magamit ko na ang bahay ng posporo para kulungan ng aking gagambang tala na gapang ipis at balbon pa.
• Spartan ang suot kong tsinelas! Di pa uso ang islander eh.
• Kaya ko pang mag bisikleta maghapon.
• Hindi pa ako mahilig sa gulay.
• Hindi pa ako mahilig masyado mag jakol.

Pwede rin pagkakitaan ang ice candy kasi ipinagbibili rin nina Nanay at Ate. Gawa ng signboard si Kuya at ipinapaskil sa bark ng niyog sa harap ng bahay namin. Piso isa! Kasing halaga ng yelo. Naalala ko rin sa eskuwela eh may mga naglalako pa nga niyan tuwing alas-tress ng hapon sabay sa meryenda ng mga estudyante. Nalalayo ako ng konti...

Sana naman may pinoyo na magdala ng plactic ng ice candy para makagawa kami dito... Ito pa naman ang isa sa mga imbensyon ng Pinoy! Hehehehe papatikimin ko ang mga Indonesians dito. Mapapasuntok sila sa hangin at baka sabihin pang masarap pa sa feeling ng nag orgasm!

Makabagong Bugtong Bugtungan