Ben Tumbling: Bahala ka! Parehas walang laman yan!

1. Taas noo at tigas titing rumampa sa Boracay habang nakasuot ng trunks na kulay puti at may Superman logo. Buong yabang na ipinakikita sa mga tao ang six-pack abs, malapad na balikat, super saiyan na thighs at biceps at pinkish na utong.
2. Maligo sa ulan ng walang saplot kasama ng mga paborito kong artista na babae after nilang ipa breast lift ang mga susong nakalaylay dahil sa paghila ng gravity.
3. Makalipad sa kalawakan kahit walang pakpak. Noong una gusto ko sanang maging katulad ni Archangel (yung isang mutant sa X-Men) kaya lang delikado sa bird flu ang kanyang pakpak.
4. Maging isang sikat na rockstar para naman makapag-suot ako ng all-black na damit, pantalon, sapatos, burloloy at kyutiks (nail polish yata ito sa ingles bwahahaha). Gusto ko rin gayahin ang buhok ng mga sikat na anime characters para cool.
5. Kalabanin si Manny Pacquiao sa ibabaw ng ring pero hindi suntukan ang paglalabanan. Wrestling as in professional wrestling. Makita ng mga tao kung sino ang mas magaling mag butt drop, fist drop, elbow smash, headbutt, spinning heel kick, double slap, clothesline, chokeslam, batista bomb, figure four leg lock, 619 (peborit rey mysterio) at suplex. Magsusuot ako ng full-body costume ng isang oso na may tatlong utong.
6. Hiwain ng blade ng sampung beses ang balat ng lahat ng mga nangurakot sa bayan at patakan ng kalamansi hanggang sa lumabas sa sugat nila ang salaping kanilang itinago sa kanilang bulsa-de-balat.
7. Sumakay sa 20 top rated na roller coasters sa mundo. Sa unahan.
8. Mag sky diving o kaya mag base jump mula sa tuktok ng Burj Dubai.
9. Mag ski sa Pilipinas. Sana umulan ng yelo kahit isang linggo lang kada taon sa mahal kong bayan.
10. Makapaglaro para sa LA Lakers, tulungan si Kobe na talunin si Lebron sa kampeonato at makapag-audition sa Hollywood kahit extra lang.

Ang sumusunod na article ay sinulat ni Ginoong Chip Tsao (or is it Cheap?). Opinion niya ang nakasulat dito.

The War At Home

Ang lupit talaga ni Gretchen! Narito sa baba ang mga larawang ating napulot. Magagalit na naman si Mr. Cojuangco kay Gretta.

Simple lang. Para maging parte sila ng pinakamalaking samahan ng kolektor sa bansa. Ang GOBYERNO.

When a businessman profits from doing business, the government shares with him. But when this businessman incurs losses he finds himself alone footing the bill!

Di ba ang sarap naman ng ganun? Kokolekta ka lang. Sigurado ang kita. Walang pagkalugi. If you think you need more then just collect more. Para maprotektahan ang pangongolekta mo ay gagawa ka lang ng mga kautusan at batas. Panalo!

Nalilito tuloy ako kung ano ang mas magandang kabuhayan: 

Leader ng isang religious order na nangongolekta rin ng donasyon ngunit hindi nagbabayad ng buwis o Kabo ng Gobyerno na animo'y siya ang hari ng kalawakan na nakaupo sa ibabaw ng black hole habang patuloy na humihigop ng salapi sa lahat ng nasa ilalim niya.

Resulta: palaging puyat, kinakabahan at natatakot sa kung anuman ang nangyayari sa akin.

Kagabi ay naglaro ako ng basketball for two straight sets na inabot ng one hour intense competition. tatlong six-footer ang kalaban namin mabuti na lang at ang sentro namin ay isang physical 6-6 na Venezuelan na sobrang ingay maglaro. Anyway, for the first time in a week ay di ako nakaramdam ng pagsakit ng dibdib or any discomfort sa paghinga. Exercise lang pala ang katapat. Yun nga lang masakit ang aking paa at lower back.

Tumatanda na kailangan maging mas maingat sa kalusugan.

Hindi mo man mabasa itong aking liham sa iyo ay lubos ko pa ring ipinararating sa yo ang aking pagkalungkot sa iyong pagpanaw. Hindi ko man lang nasuklian ng lubos ang lahat ng kabutihan na ipinakita mo sa akin at sa aming buong pamilya lalo na noong kami ay nasa panahon ng paghihirap at lubos na nangangailangan ng suporta at pagmamahal. Isa kang dakilang ina sa iyong mga anak na hanggang sa iyong mga apo sa kanila ay walang sawa kang nag-aruga kahit pa nga sa iyong pagtanda.

Parang kailan lang ay malakas ka, masaya at abala sa pag-asikaso sa iyong mga bisita noong kaarawan mo noong Hulyo. Tandang tanda ko pa kung paano mo ako binati dahil sa ang pagdating ko para magbakasyon sa Pilipinas ay eksaktong araw ng birthday. "Pwede ng simulan ang pagpapakain sa bisita dahil andito na ang hinihintay kong bisita!", sabi mo pa nga. Masaya ang araw na iyon. Magkakasama tayong mga magkakapamilya.

Nitong Disyembre naman ay nagulat ako sa balitang nagkasakit ka at hindi na makalakad. Hindi ko sigurado ang dahilan kung osteoporosis o aksidenteng napadulas ka. Hindi ko na inalam dahil alam kong kahit anupaman ay hindi na maibabalik ang dating masigla, masayahin at mapagmahal na Nanay Talia ko. Sa huling pagdalaw ko iyo ay hindi mo na nga ako nakilala. Panay pa ang daing mo na pagod na pagod ka na. Umuwi rin ako agad dahil sa para akong mapapaiyak. Noong new year na inilabas ka ng bahay sakay ng wheelchair ay hindi na kita nabati. Mabilis kang ibinalik sa iyong bahay dahil na rin sa ayaw din naming lahat na makita ka sa ganoong kalagayan.

Sabi nila palagi mo raw hinihiling na makita ang bago kong baby. Kaya nga nitong nagdaang linggo ay dinala diyan sa bahay mo si baby para makita mo siya at maka-bless sa yo. Paglaki ng mga anak ko ikukuwento ko ang iyong mga ginawang mabubuti para sa amin.

Sa kabilang banda, masaya na rin ako para sa iyo dahil sa alam kong andiyan ka na sa langit at malaya na sa problema at sakit na iyong tiniis ng mahigit dalawang buwan. Sana ay magkaisa ang mga anak mo at tigilan ang napakatagal na panahong palaging bangayan at pag-uugaling bata. Alang-alang man lang sa iyo.

Mahal kita Nanay Talia. Mahal ka naming lahat. Salamat sa lahat ng iyong pagmamahal para sa amin at pagtulong sa lahat ng oras na kami ay nangailangan. Hindi ka namin malilimutan.

Ang paborito mong pamangkin,

Jon2x