Yesterday was another unfortunate day for my country. A small group of heterodox individuals again seized control of a posh luxury hotel in Makati, Metro Manila in an attempt to gather support for their own personal cause of overturning the current government administration. Senator Trillanes once again was the caput of this movement against President Arroyo as he once did on the year 2003. A similar result turned out as Senator Trillanes and his cohorts were arrested after less than twenty four (24) hours of rebellion. Though this time I think that this was worse than the first revolt because of the following:

1. Mr. Trillanes is now an elected Senator. If he truly believes in his cause, he should have done a more conscientious, honorable and legal steps in reaching out to Filipinos whatever he wants to say.

2. Walking out of a court room during a hearing is unbecoming of a Senator.

3. The military police who escorted Senator Trillanes the whole time he was in the courtroom until he walked out and stormed into the Manila Peninsula were made to look like co-conspirator because of their actions (or should I say their lack of actions) during this inauspicious event.

4. During the first insurrection in Oakwood Hotel, it was obvious that only military men were involved. This time even the former vice president of the republic, the members of the Catholic church and some other attention-hungry individuals were there to show their support to Senator Trillanes' another failed attempt to overthrow President Arroyo.

5. The country's economy is doing better this time than during the first uprising and this kind of action by malcontents is not only hurting the efforts of the current government administration but also adding obstacles along the way for both private and public enterprises to hurdle for them to directly help to the economic push.

6. IMHO, members of the Catholic Church or any other sect should not be associating themselves with any political, military and social controversies. This running priest (what the hell is a running priest anyway?!!!) and the two bishops who were supporting the call to ouster the President should be removed from the Catholic Church list of priests and bishops. Crap! Misa De Gallo is almost here and this so called servant of God were busy engaging in politics/revolt instead of preparing for the upcoming holiday events. They should concentrate more on their job than affiancing themselves with politics.

7. Filipinos are once again the topic of conversations, centerpiece of criticism and subject of jokes around the world because of this very untoward incident.

Through all of these, the Filipinos were the true losers just because of selfish acts of a few individuals. Why do we keep kicking and punching ourselves down? We are at the bottom now, there's no other way but to go up. Let's just help each other. Stop whining and start working for our families. Yes, our families. If you are disgusted by the ways of our government then just concentrate your efforts towards the improvement of your family's life. Remove all the bad buffs in your head. Magtrabaho ka. Magsikap ka. Ang kahirapan ay malalampasan mag-sipag ka lamang.

1. Nagger si Juana. Pasensya na sa mga ladies in the house at problema agad sa babae ang aking naunang ilista. Hindi naman talaga maiiwasan na ang umpisa or dahilan ng alitan ng mag-asawa (or kahit mag-dyowa pa lang) ay ang pagiging nagger ni babae. Si Juan pa naman ayaw n'ya nang binubungangaan (ooops).
2. Lasenggero si Juan. Hiks! Yan ang paboritong sabihin ni Juan pagkatapos n'ya mag-inom sa kanto. Uuwi sa bahay at aawayin si Juana at ang mga anak. Sino ba namang matinong Juan ang ganito ang asal?
3. Babaero si Juan. Naku...hindi lang sampal ang aabutin kay Juana! Bugbog sarado si Juan sa sermon at posible pang magka-hiwalayan. Kawawang mga anak.
4. Lalakero si Juan. Well, napakalaking insulto ito para kay Juana. Hindi nakuntento sa kanya si Mister kaya naghanap ng...lalaki. Mas maganda pa siguro kung babae ang hinanap! Ewan ko lang kung hindi rin ito mauwi sa hiwalayan.
5. Lalakero si Juana. Nag-abroad si Juan. Nagpadala ng pera. Sumulat (e-mail, di na uso ang snail mail) at nag text. Tumawag at nagsabing miss na miss na si Juana at ang kanilang mga anak. Si Juana, hindi nakayanan ang lungkot at tukso. Pumatol sa ibang lalaki. Kawawang Juan.
6. Bayolente si Juan. Lasing /bangag man o hindi, walang K si Juan na saktan physically si Juana. Oo mga machong mister diyan, ang babae po ay minamahal hindi sinasaktan.
7. Money Matters. 'Money is the root of all evil' wika nga nila. Isa ito sa mga mahirap lampasan. Kung mahirap at kapos sa pera sigurado may away at pag-dadalawang isip lalo na si Juana. Kung sobra-sobra naman ang pera ang away ay kung paano ang hatian at ang tamang pagba-budget. Maaaring maging sugarol ang alin man kay Juan at Juana o maging maluho sila pareho. Dito na lalabas ang sumbatan blues.
8. Hygiene. Naalala ko ang isang mag-asawang kapit-bahay ko. Iniwan ni misis si mister kasi hindi n'ya na raw matiis ang baho ng kilikili. Yes mga kapatid, may anghet o putok si mister! Sa sobrang pag-iibigan nakalimutan na maligo.
9. Kakulangan ng oras sa isa't isa. Maaring nasobrahan ng sipag si Juan/Juana o kaya naman ay dala ng barkada kaya wala ng oras mag bonding at maglambingan sina Juan at Juana. Alalahanin na ang foremost priority sa isang relasyon ay ang karelasyon!
10. Listening but not hearing. Heto ang dapat tandaan ng mga magsing-irog. There's a big difference between Listening and Hearing. Maaring nandiyan ka palagi para mag-listen sa iyong partner pero ang tanong...do you really hear his/her heart's message? You listen with your ear but you hear with your heart.
    

Zaido

Seventh tour of duty daw,
Iyan ang sabi ng mga kurimaw.
Unti-unti ng nagiging malinaw
Mahirap magtrabaho lalo na't magpa-Pasko't giniginaw

Sadyang ganito yata ang aking buhay,
Sa loob ng tatlong taon oh my gulay!
Palaging malayo sa mga mahal sa buhay.
Wala naman magagawa dahil yan ang aking ikinabubuhay.

Palapit na ang Pasko't Bagong Taon
Gusto ko sanang makapiling ang mga mahal ko sa Muzon.
Ngunit mananatiling dito'y nakabaon,
Sa Tangguh na huling-huli sa makabagong panahon.

Kaya heto ako't naghihimutok
Naghihintay ng Santa Claus na sa pinto ko ay kakatok
Sa mga manok na sa umaga'y magsisi-tilaok
Gigisingin ako't bibigyan ng lakas na kailangan
Salubungin ang pagsilang at ang putukan!

Dear Kapuso,

Two weeks na ako dito sa Pilipinas at talaga namang enjoy na enjoy ako sa bawat saglit ko dito. Siyempre iba na ang nasa sariling bansa at sa comfort ng sariling bahay. Matagal ko rin na-miss ang malakas na hangin dito sa bukirin sa Muzon. Ang tunog ng makinang pangsaka ng mga farmers dito. Ang mga ibon na palaging nakasunod sa nag-aararo na para bang ang mama ay ang kanilang amo. Siyempre na-miss ko rin ang magandang view ng malawak na bukirin mula sa veranda ng aking kwarto! Sarap tumambay dito sa umaga at magkape at sa hapon pag malakas ang simoy ng malamig na hangin.

Ibang-iba rin ang sarap ng pagkain dito sa Pilipinas kaysa sa ibang bansa. Dito hindi nakaka-umay at palagi kang mapapa-hirit ng "isang subo pa nga" kahit na bundat ka na sa luto ni misis o ni inay. Kaya nga at heto sayang lang ang nabawas ko na timbang sa paggy-gym ko at mukhang nag-ge-gain na naman ako hehehehe. Babawiin ko na lang ulit sa pagbalik ko sa Indonesia. Wala akong magawa, nawawala ang disiplina ko sa diyeta kasi naman lintik sa sarap ang pagkain na palaging nakahain sa mesa.

Kaya lang siyempre kailangan ko na rin bumalik next week sa trabaho. Apat na buwan na naman ako mawawalay sa aking mahal na pamilya at sa aking mahal na bayan! Senti na naman. Sana lang mabilis ang pagtakbo ng mga oras na maho-homesick ako. Absent ako sa Pasko at pagsalubong sa Bagong Taon! Shet malagket!

Sige regards sa mga Kapuso ko diyan...at kapamilya na rin.

Sa muling pagkikita natin sa mata,

LateBloomer

Hindi ko nga alam kung magce-celebrate ako or mauupo na lang sa sulok. Parang iniisip ko ice-celebrate ko ba na tumatanda na ako? Yaiks! Meron bang masaya dahil sa umeedad na?

Naalala ko nung nasa high school pa lang ako ang palagi kong gustong mangyari ay gumising isang araw na ako ay  21 years old na at nagta-trabaho na. Gusto ko na umedad noon para ma experience ko na yung nagagawa ng mga twenty something. Ngayon naman eh parang gusto ko bumalik sa mas batang edad at mabalikan ang mga na-miss ko na activities as teenager. Nakakatawa kung iisipin.

Looking forward naman, meron pa akong dalawang taon para pagsikapan ang pag-iipon para sa tina-target kong pagnenegosyo. Kaunti na lang ang time ko para dito kaya naman dapat magsikap mabuti. Ayoko naman maging OFW na lang habang buhay. Kaya naman sana sa ika-dalawampu at siyam na kaarawan ko ang isusulat ko na dito ay tungkol sa aking bagong pinagkakakitaan at pinagkaka-abalahan... sana...sana nga. Lumalayo ako sa topic teka.

So sa Friday birthday ko na. Sige imbitado ang lahat ng nakaka-alam sa address ko hehehe. Mai-celebrate na nga hindi dahil sa tumatanda na ako kundi dahil sa 26 years na safe at masayang buhay. Masaya ako at makakasama ko na ulit pamilya ko sa aking kaarawan. 

Tapusin na itong blog entry na ito dahil wala naman katuturan hehehe. Excited lang umuwi at mag birthday.

Pasaka Festival

...

The Pasaka Festival which runs August 1 to 15, is seen as another opportunity to showcase the rich cultural heritage of Tanauan, Leyte, where Tinikling, the national dance of the Philippines, is said to have originated.

It is during the nightly activities when the various sectors of the municipality are able to show their unity in paying homage and thanksgiving to the town's Patroness, Our Lady of the Assumption.

Showcasing the best talents and the culture and tradition of the municipality, will also ensure that the younger generations are given the chance to know the culture and tradition of their forefathers. It is only by knowing, that the younger generation will learn to love and to be proud of their roots and their cultural heritage.

Nightly cultural presentations from August 1 to 14 features the talents in the various schools, the local government unit and the non-government organizations in Tanauan.

The Pasaka Festival competition is grouped into three categories, the senior category participated in by high school students, the junior category composed of elementary pupils and the merry makers.
August 15 which has been proclaimed as Tanauan Day and at the same time the feast of the town's patroness, is focused on the religious rites, thus, the cultural presentations are scheduled only up to August 14.

Sourced from PIA

Past Time ni Juan Dela Cruz

•   Tsismisan / Kwentuhan. Likas na sa mga Pinoy ang pagkahilig sa tsismis, kwentong barbero/kutsero, debate at balitaktakan. Ang magbabarkada tatambay yan hindi lang para makita at makasama ang mga kaibigan kundi para na rin hindi mahuli sa pinakabagong bulung bulungan. 

•   Manood ng Telenovela / Drama / Telepantasya. Sa mga oras na 2 PM - 4 PM at 8 PM - 10 PM naku mahirap awatin ang mga ate, nanay, tiya at lola sa panonod ng paborito nilang novela sa telebisyon. Parang naka-martial law sa bahay pag ganitong oras. Hindi pwedeng ilipat ang channel ng tv kung ayaw mo masigawan. 

•   Manood ng Sine. Siyempre hindi puwedeng maka-lusot ang bagong sine lalo na kung ang bida ay ang paboritong love team. Mahilig din mga Pinoy sa pelikulang banyaga kaya mga taga Hollywood tuwang tuwa.

•   Magpalamig sa Mall. Minsan parang hindi mo sasabihin o iisiping naghihirap ang Pilipinas. Bakit? Ang daming mall! At palaging puno ang mga shopping malls na ito. Bakit ulit? Kasi libre naman pumasok dito at malamig pa. Kaysa magdusa sa mainit na kwarto eh tambay na lang sa mall...Pwede pa mag spot ng chicks sabi nga ng mga bagets d'yan. 

•   Karaoke / Musika. Basta Pinoy music lover! Naku magtataka ka pa ba kung halos bawat karinderya ay may mga karaoke machines? Kahit nga sa lamay ngkakaraoke na rin. 'Nuff said.
  

•   Basketball / Billiards. Isa pang common na makikita sa bawat kanto at sulok ay ang mga basketball courts at bilyaran. Ang dalawang paboritong isports ni Juan Dela Cruz. Kahit nga gawa pa sa lata ang ring at ang bola ay maliit katalo na at pwede na magpustahan. At sa bilyaran, syempre idolo ng mga tambay si Bata Reyes at Bustamante. 

•   Mag-Sugal. Ito naman ang gawain ng mga sugarol na Juan. Kahit hindi na makatabi sa asawa sa gabi makabawi lang sa tong its. Kahit hindi na maihatid si bunso sa iskul makapag-mahjong lang...Haysus!

•   Internet / Texting. Eto naman ang isa sa pinakabagong pampalipas oras ni Juan at Juana. Ang magbabad sa internet para magkalap ng mgaraming kaibigan sa friendster, myspace, multiply atbp. Nahihilig din makipag chat sa YM at mag search ng litrato ng mga singkit na koreano/koreana. Texting naman is not that big of a hit na pero 5 yrs back talaga namang ito ang nangunguna sa listahan. 

•   Magpaganda / Hygiene. Kaya naman nabansagan tayong 'sweetest smelling people in the world!' Eh pano ba naman kung hindi nag-papaparlor, andun naman sa kwarto at nililinis ang kuko. Mag obserba ka sa telebisyon at 50% ng advertisement ay mga produktong pampakinis ng kutis, pampaputi, pampapayat, pabango, instant hot oil, pang alis ng tigidig, panlinis ng mukha, panlinis ng puday pagkababae, pampaputi kilikili, pang-alis ng anghet, iba't ibang klase ng kolorete at marami pang iba. Hindi pa kuntento sa isang ligo maghapon yan. Kaya naman mapanglibak ang Pinoy sa mga lahi na talaga namang masahol pa sa kambing ang amoy. 
  

•   Tabloid / Krosword / Poketbooks. Ang pagbabasa ng tabloids, pagsagot ng mga krosword puzzle ay malimit na gawain ni Juan habang  ang pagbabasa ng pocketbook ay gawain naman ni Juana. Sa nahay nga ng sister ko ang dami koleksyon ng mga pocketbooks at ibinili na ng sariling lalagyan para hindi nagkalat sa bahay.

1. Eats my time. Wow! This is like the best thing to ever come up over the internet for bored and shy people like me (shy daw oh) who has lots of time to waste.

2. Meeting friends / chatmates around the world. This is the fastest way to meet people from around the world. Instant connections!

3. I can exercise my  tongue thru my fingertips. Since I am not really a garrulous, blabbermouthed, talkative guy in person I get to experience being madaldal in online chatting without getting out of my comfort zone.

4. I get to pile up my collection of friends in Friendster! Hindi ko na nga kilala mga na-add ko hehehe.

5. Get's me thru homesickness and clear's my mind of anxiety.

6. Learning basics of different languages. Learning how to be polite and respectful to different chatters who came from different cultures, upbringing and places. Learning more things that I can't enumerate here.

7. Source of free mp3s, movie links, e-books, etc. Even YouTube links and other informative web site URLs pwede matanong sa mga web addicts roaming around the chatrooms.

8. Cool scripts really excite a programmer like me.

9. I can project myself differently as often as I'd like to. I can even be the person I wanted to be!

10. Funny / corny jokes, surprising / irritating side comments, heated debates, smileys and a lot more. A whole lot of fun!

I was really very happy yesterday when I learned about his victory. The sad thing was that I was not able to watch the fight in television. Damn, there's no coverage provided by RCTI as most Filipinos here in Indonesia were expecting as the network covered Manny's bouts since he beat Barrera in theri first duel. I just relied on text messages sent to me after every rounds.

I could not really say anything more about the boxing fight since I was not able to see it. I just hope that somebody back home recorded it so I can watch it when I go on vacation.

Mabuhay ka Manny! Mabuhay ang Pilipinas! You made the Filipinos prooud again!!!

This is a copy of the electonic-mail I just sent for a student in the Philippines seeking help regarding a small speech about Filipino Nurses.

Miss Cherry,