The following information was taken from the Sun Star Davao by searching through the net by the blogger, yours truly, Maria. Sana po huwag akong ihabla ng manunulat at ng peryodiko dahil ang abang lingkod ay walang pambayad ng abogado at pampiyansa sa sarili at higit sa lahat, wala talaga akong pera kaya maawa na po kayo. This act is only to reach out to my readers the news of Erap's conviction, pun intended and not an act of disrespect to the intellectual rights of the paper and the author in particular.

Thursday, September 13, 2007
Erap's conviction a warning to Arroyo
By Ben O. Tesiorna and Carlo P. Mallo

THE conviction Wednesday of former president Joseph Ejercito Estrada in the plunder case against him drew mixed reactions from several Dabawenyos.

Compostela Valley Governor Arturo "Chiongkee" Uy said the Sandiganbayan has made its decision and it's best for the people to respect it.

"I'm certain the conviction will be appealed and the final say would be the Supreme Court. In the meantime, the Sandiganbayan decision, whether right or wrong, should be respected," said lawyer Ramon Edison Batacan, Integrated Bar of the Philippines governor for eastern Mindanao.

Militant leader Jeppie Ramada meanwhile hailed Estrada's conviction, saying "justice has been served".

Ramada added though that the debacle now lies with the Arroyo who, he said, is more unpopular than the former president.

"Arroyo should be the next to be prosecuted, tried, and convicted because she committed widespread plunder against the Filipino people. This should be a warning to her," Ramada said.

Davao City Rep. Prospero Nograles said the guilty verdict was expected. He said "the weight of evidence during the trial leaned heavily on direct positive evidence as against personal denials of wrongdoings" by Estrada.

"It was purely a question of evidence beyond reasonable doubt and not because of surveys, personal feelings, or even political angles like legitimacy of the present government. They were not taken into account. Only direct positive evidence mattered," Nograles said.

Davao del Norte 2nd District Rep. Anton Lagdameo urged the people to respect the court's decision, saying that "the rule of law must be upheld as no one is above the law."

"The court has decided, we respect the decision and we urge everyone to abide by it. While there are those who may not agree with the verdict, ultimately the rule of law must be upheld as no one is above the law," Lagdameo said.

On the acquittal of the Erap's co-accused, Nograles said they have also expected it since conspiracy was not proven beyond reasonable doubt.

"In case the prosecution fails to present enough direct evidence to overcome a presumption of innocence then rightfully only the principal can be convicted and the alleged con-conspirators are acquitted. Thus the case of Jinggoy et al were correctly ruled," Nograles said.

The lawmaker said the only option Estrada has now is to bring the case to the Supreme Court or accept the decision and serve the penalty of reclusion perpetua unless pardoned by the President.

Only activist Bill Martin disagreed with the conviction. He ridiculed not just the court decision but the Arroyo government as well.

"A corrupt government has no right to pass judgment on cases of corruption," Martin said.

Estrada, who was deemed by the Sandiganbayan to be guilty of plunder, expressed in an earlier interview that he will abide by the decision of the courts.

Estrada's counsel, led by retired justice Estrelito Mendoza, deferred the submission of any appeal or motion for reconsideration on the Sandiganbayan decision.

The highly-anticipated reading of the former president's verdict did not last more than 30 minutes after the justices of the Sandiganbayan granted the motion of the defense that only the dispositive portion of the 1,000-page decision be read to the public.

In Central Mindanao, government, business and religious leaders urged the public to accept the guilty verdict rendered on Estrada so the country can move on without the threat of political instability.

Sarangani Goverrnor Miguel Rene Dominguez noted that "justice still works in this country."

"The result of the conviction will be a source of hope for Filipinos for justice. Let this conviction be a stern warning to all those in government and for future leaders," Dominguez said.

Carlito Uy, president of the South Cotabato Chamber of Commerce and Industry Foundation Inc., said Estrada should be freed because he already "suffered."

He cited the recent survey of Social Weather Stations that showed that 68 percent of the respondents believed that Estrada is not guilty while only 32 believed otherwise.

"He (Estrada] should be immediately pardoned due to his age. President [Gloria] Arroyo did it before to old convicts so how much to a former president?" Uy said.

South Cotabato Gov. Daisy Fuentes said the wheels of justice should be fair to all, pointing out that allies of the Arroyo administration involved in corruption should also be prosecuted.

She cited the ZTE deal, the fertilizer scam involving former DA Undersecretary Jocelyn Bolante, the Diosdado Macapagal Highway, cases which involved administration personalities.

"We want to see big grafters also prosecuted [and eventually convicted]," Fuentes said, adding that going only after those in the other side of the political fence smacks of "hypocrisy."

Fr. Romeo Catedral, director of the Social Action Center of the Diocese of Marbel, said the guilty verdict on Estrada "is doing away with one political nuisance in the country."

"It is a victory for the people of the Philippines and not of the present occupant in Malacanang [Ms. Arroyo]," he said.

Catedral said that for quite sometime, the political situation in the country is polarized between Arroyo and Estrada.

"Hope that a lesson is learned by all political leaders-present and future. Crime does not pay," the priest said. (With BSS/Sun.Star General Santos)

My point of view, if it makes any sense and matter to some, the real culprit is not yet convicted with the primary factor that "huweteng" is still on the go.

What is the essence of having Erap be convicted, when the main reason why these cases were brought to the higher courts is still rampant nationwide?

What is the significance of having Erap be convicted when he is not really behind bars? But in the comforts of a seclusion with aircon and some visiting rights to his mother during her birthdays and Christmas and New Year and All Saints' Day and All Souls' Day and Valentine's Day and Labor Day and other holidays?

Does it make any sense to you?

To me, it does not!!!

To hell with the justice system!

Poor Filipinos! We are victims of a circus played by some bastards who think they're gods they can manipulate the system and our lives.

Poor Filipinos! We let this monsters manipulate us. Huh! They say there is justice in the Philippines? Hell, none! None that I know of. Because if there really was (is), well, there has to be no poverty and there has to be an equal distribution of wealth. Say equity as compensation to every single tax paid by the lowly and every single sweat each Juan dela Cruz pull off from a twenty-four hour work in a not so friendly environment.

Whatever I mean of, hell! There has to be done!

But how?

I asked myself.

Hope you ask yourself, too, my Filipino readers.

Hayan! May rally na naman! Kung may ayaw ka, huwag mag-atubiling idaan sa kalye’t pagsigaw-sigaw ang iyong suliranin… adhikain… Tumawag ka ng pagpupulong at magtatag ng samahan. Para bukas makalawa, tayo’y nasa EDSA… sumisigaw… Nag-uumalpas! Katarungan! Katarungan! Katarungan para sa lahat! Karapatan mo iyan. Huwag kang mag-alala.

Human Rights… meron nga ba?

Protektado nga ba tayo? Ikaw? Ako? Ang sambayanang Pilipino?

Sabi ng pangulo, maximum tolerance ang pairalin. Pweh! Namputsa! Pa-maxi-maximum tolerance ka pa diyan! Eh ano’ng ginagawa ng tear gas at tangke-tangkeng tubig sa harap ng mga nagwewelga? Bakit may mga naglalakihang hose na nakatutok sa kanila?

At kayo namang mga nagwewelga, akala ko ba’y karapatang pantao ang inyong ipinaglalaban? Bakit may mga dala kayong paltik? Ano’ng ibig sabihin ng mga mahahabang kahoy na inyong dala-dala?

Pandepensa?

Hindi uubra iyan!

Wala na rin kayong ipinagka-iba sa mga taong pinupulaan ninyo at pinapaalis sa puwesto…

Walang kuwenta!

Karahasan laban sa karahasan… Saan kayo patungo?

Saan pa? Eh di sa kamatayan…

Kamatayan ng moralidad! Kamatayan ng prinsipyong inyong ipinaglalaban… Wala… Hanggang diyan ka na lamang…

Sa pagdating ni Bush, gumastos na naman ang bansa. Ang Malacañang Palace ay nagmistulang imahe ng karangyaan. Sa bulaklak pa lang, may ilang daang libo na ang nagastos.

Whoa!!!

Akala ko ba naghihirap an gating bansa? Akala ko ba wala tayong pondo? Ano ba talaga ate? Umutang ka na naman ba?

Kawawa naman ang aking mga magiging apo kina Bea at Gaby, sanggol pa lamang matuturing ang kanilang mga ina, may utang na… dahil sa kawalang pagpa-plano ng rehimeng kasalukuyan…

Kung sana ang mamahaling alak na pinagtulungan nilang tunggain ay ibinili niyo ng materyales sa pabahay, disin sana’y may mas may kabuluhan ang pinaglaanan niyo sa pera ng gobyerno…

Ah! Mali pala… Pera pala namin… pera ng sambayanang Pilipino… perang pinundar ng dugo’t pawis ng bawat Juan dela Cruz… mga kaluluwang umaamot ng hustisya… mga kaluluwang unit-unting inaagawan ng ulirat ng klase ng hustisyang ipinagkakaloob sa kanila…

Imulat niyo ang inyong mga mata… May naaayos bang kaguluhan?

Karapatan?

Hmp! People… get f* real!!!

Huwag kang mangatuwiran sa iyong karapatan bilang mambabatas, kaibigan. Ikaw ay iniluklok upang magpanday ng mga kapaki-pakinabang na batas para sa tao… sa aming nakararami… di lamang para sa iyo, senador!

Diborsiyo?

Huh! Ipinakikipaglaban mo iyan?

Nasaan ang koralidad na matagal na iningat-ingatan at ipinagtatanggol ng Inang Pilipinas, kung ikaw mismo na kongresista ang bubuwag nito? Ikaw na pinagkatiwalaan ng mga tao.

Huh!

Isa kang hayop na nagbihis tao upang makapanlinlang. Isang hunyango. Ngunit sa bawat pagsapit ng takip-silim, lumalabas ang iyong kulay… Walang kuwenta!

Ah!

Mabuti pa ang baboy, nakatungo habang pinapakain. Marunong mahiya… magpakumbaba… magpasalamat… Ikaw na tao, meron ka ba niyon?

Di nga ba’t taas-noo ka pang magbunyag ng sarili mong kulay sa madlang Pilipino? Hindi nga ba’t patuloy ka sa pangungurakot sa kaban ng bayan kahit huli ka na sa akto? May rason ka pa rin… “I can get away with this crap!” ika mo… Kapal mo! Ikaw ay patuloy na nariyan sa puwesto. Walang delikadesang bumaba sa iyong kinaluluklukan at aminin ng may dignidad ang iyong kamalian…

Patawad! Di mo nga pala maintindihan ang katagang nasambot ko… wala ka nga palang dignidad…

At oo nga pala… Makapangyarihan ka nga pala. You are above the law… I man, you are the law!

Tang-inis! Para saan nga ba ang batas na iyan?

Puwede ba mga ipokrito’t ipokrita, masyado na kayong nagmamagaling… Magsibaba na nga kayo… bumaba na kayo sa tugatog ng puwestong di naman ninyo pag-aari… mahiya naman kayo sa mga balat ninyo!

Ilang taon na nga ba ang nakalilipas ng mamatay ang aktres na si Nida Blanca? Kanya-kanyang turo. Kanya-kanyang linis ng pangalan. Kanya-kanyang espikulasyon. Walang kinahahantungan ang imbestigasyn. Di malaman ng mamamayan kung ano ang paniniwalaan. Kung sino ang nagsasabi ng totoo o ng pawang kasinungalingan lamang.

Nasaan ang batas? Nasaan ang hustisya? Nasaan ang ipinagmamalaki ninyong hustisya para sa lahat? Ang katarungan ba’y para kanino?

Kung ang mayayaman na’t may pangalan sa lipunan ay din a makamit-kamit ang katarungan ipinaglalaban, paano pa ang mga maliliit at dukha nating mga kababayan?

Paano na kai? Kaming mahihirap… kaming inilugmok ng kaabaan… kaming inihagis sa lipunang walang alam gawin kundi ang bumuo ng kaguluhan?

Hoy! Parekoy! Hapon na naman… pagbukas ko ng TV ay wala na namang magandang balitang makakapagpalubag sa aking kalooban. Kahit sana ang pagbabalikan lamang nina Angel at Oyo ay sapat nang magdulot aliw sa aking pagtulog. Masakit ding isiping pati ang repeat ni Jang Geum ay magwawakas na. wala na rin sa ere si Captain Barbell. Ngunit ayos lang, sina Angel at bad Boy naman ang humalili sa kanilang time slot. Iyon nga lang, panghuli na ang Star Stuck. Hilong talilong na ako ng mga oras na yaon. Sana lang manalo si Steff. Excited na rin ako sa paglabas ng Lupin. Si Richard ba naman ang magiging sikat na magnanakaw? Mantakin mo! Kung totoong magkagayon, aba’y nanaisin kong magpanakaw ng kahit ilang libong halik kay Lupin.

Hay! Minsan ang mga tele-nobela ay kapos sa substance. Mantakin mong si Bakekang ay isang milyo’t isang nasampal at nanampal. Nasabunutan at nanabunot. At nagsabing “P*…na mo!” Diyos meh! 

But whatever… patuloy pa ring tinatngkilik ng mamamayang Pilipino, including me.

Bakit?

Simpleng sagot. Mas nanaisin ko na lamang manood ng magpagayon kesa Makita ang mga senador na nagbabangayan… pasamaan ditto, pasamaan don… nagpapakalinis… ngunit pare-pareho lang naman. Maraming mga kasinungalingan. Daang-daang milyon ang naibubulsa mula sa kanilang mga pork barrel – now I’ve realized, the sum of money fits its name… karneng-karne para sa mga buwayang mambabatas…

Balita ko, may patayan sa kabilang kanto. Iyan ang pinagpipiyestahan ng mga dalahirang kapitbahay. At si Mang Raul, natumbok ng mga parak. Di lang pala siya durugista, pusher pa. siguradong kalaboso ang bagsak niya.

Bwahahahaha!!! Madaragdagan na naman ang mga ka-kosa ni Erap… sana sa Muntinlupa rin siya nakakulong. Hindi sa isang de-aircong kulungan na walang ipinagka-iba sa kanyang mga nagtatayugang mansiyon.  Duh!

Mabalik tayo kay Mang Raul, noong isang araw lang ay nasagap ng aking mala-antenang tenga na ang kanyang panganay na si Gorio ang siyang utak ng mga pasugalan sa mga estero. At may kapit siyang pulis – si PO2 Demetrio… Oh dib a, bongga? Magkatunog ang mga pangalan nila… no wonder!

At si Luis naman dawn a bunso niya ay isa palang macho dancer sa isang gay club. Ginagapang ng mga matrona at nagbebenta ng panandaliang aliw at makamundong kaligayahn sa kapwa niya bading… You heard me right, isa rin siyang ka-federasyon. Type!

Hay! Kanino pa nga ba magmamana iyan kundi kay Aling Rosa na kaniyang ina. Inang  nag-iina-inahan sa magkakapatid. Dating pokpok. Na-promote sa pagkabugaw nang magka-edad. Nagpalipat-lipat ng kuta… este kabit. Sabit ditto, sabit doon. Kay Mang Raul din ang bagsak. Sinayang niya ang katangahan ng isang mayamang Tsinoy. Disin sana’y mala-doña na ang buhay ng hitad.

At sa kabilang kanto, nandiyan din si Pedro na labas-masok sa preso (ain’t that a good rhyme?). Ang kinakasama niya ngayon ay si Tina na kaisa-isang anak na babae ni Aling Rosa… na ewan kung ke Mang Raul dahil mestisahin, di gaya ng kayumangging kaligatang kulay niya… ngunit di rin naman tsinita, kundi’y masasabi ko sanang sa mayamang Tsinoy ang bata… Ay! Di na pala bata si Tina. Pagkat sa edad na desi-sais, pangatlong lalaki na si Pedro sa buhay niya… to be more accurate, among the guys na kinasama niya sa iisang bubong (di ko na ibinilang ang mga naging nobyo na ewan kung nasamyo rin ang kanyang murang bango…).

Mabalik tayo kay Pedro… noong isang buwan ay iba pa ang kinakasama niya. At ang siste, may asawa rind aw ang ale. May tatlong anak na iniwan sa mga biyenan. Dahil ang mister din nito’y may kinakalantaring iba.

At si Pedro nga… naka-ilan na nga rin ba siya? Pang-ilang bulaklak na nga ba niya si Tina? Pagkatapos maanakan… pagsawaan… matuyot ay balewala na naman. Mga babaeng napapariwara. Nabibighani sa kaway ng kamunduhan. Natutuliro sa matatamis na pananalita ni Pedro… o ng sinumang kalalakihan na kagaya ni Pedro.

Ilan na nga ba ang mga tahanang nasisira? Mga anak na napapabayaan? At mga sanggol na di naisisilang dahil sa damo-damo sa sulok ng kanto? O ng mga naisilang man ngunit naitapong parang gula-gulanit na basura… walang buhay… walang dignidad… hindi tao? Mga buhay na nalulugmok sa putik. Nagmistulang mga ebak na walang pakinabang liban sa mga uod.

Uod?

Uod ba ika ko?

Di lang sa mga patay o nasisirang gulay at prutas makikita ang uod. Nariyan lang sila. Tumingin ka lang sa iyong paligid… nagkalat sila diyan… mga uod ng lipunan… Sila na pumapatay sa kagandahan ng mundo na ipinagkaloob sa atin ng May Likha.

Oo… ako man ay makasalanan. Sino ba ang hindi? Lahat tayo sa iba’t ibang paraan ay nagiging uod ng lipunang dapat sana ay ating alagaan. Arugain. Dahil ang mundong ito ay mula sa pag-ibig na busilak. Banal. Mula sa pagmamahal na walang katumbas… ipinagkaloob ng walang pag-iimbot… walang kapantay… walang kapalit… ngunit ating nilalapastangan… niyuyurakan… sinisira ng ating sariling pag-iimbot na di makatarungan.

Oo… tayo’y mga uod sa isang napakaganda at perpektong mundo…

Kelan tayo gagalaw? Kalian natin lilinisin an gating mga kalat? Kapag ba huli na ang lahat? Kapag nagunaw na ang mundo?

Huwag na nating hintaying ang Poon mismo ang kumitil sa mga uod sa loob ng bawat isa sa atin … sapagkat pag Siya ang gumalaw… ang galit Niya ang siyang pupuksa sa atin…

Wala na… wala na … ang mundo… ang buhay… ikaw… ako… tayo… lahat ay mawawala… magtatapos…

Babalik ang lahat sa karimlan… kung saan ang lahat ay nagmula…